Nowotwory dróg moczowych

Wśród nowotworów dróg moczowych wyróżnia się nowotwory brodawkowate oraz nowotwory naciekające. Pierwszy rodzaj zazwyczaj nie należy do zmian złośliwych. Drugi natomiast jest trudniejszy w leczeniu i daje gorsze rokowania.

Ryzyko wystąpienia raka pęcherza moczowego wzrasta u osób, które nałogowo palą papierosy oraz są narażone na niekorzystny wpływ związków chemicznych (np. aniliny, kauczuku, amin aromatycznych czy też barwników), które wykorzystuje się w branży przemysłowej, głównie w przemyśle papierniczym, samochodowym oraz garbarskim. Zachorowaniu sprzyjają także długotrwałe zapalenie pęcherza moczowego oraz radioterapia dolnej części brzucha. Zaobserwowano, że nowotwór częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. Powszechniejszy jest wśród ludzi rasy białej niż czarnej. Współcześnie wzrasta zachorowalność na nowotwory dróg moczowych.

Objawy, które współtowarzyszą nowotworowi dróg moczowych:

• krwiomocz – początkowo może nie powodować bolesności, jednak pojawienie się skrzepów krwi w moczu powinno skłonić do wizyty u lekarza,
• ból przy oddawaniu moczu – ten objaw najczęściej występuje przy nowotworach zlokalizowanych w moczowodzie lub w miedniczce nerkowej,
• ból w dolnej części pleców,
• częste oddawanie moczu,
• niekiedy chorzy wyczuwają guz tuż nad łonem.

Przy zmianach nowotworowych mogą pojawić się bóle i opuchnięcia nóg, a także wymioty, podwyższona temperatura ciała, utrata apetytu, chudnięcie. Chory odczuwa osłabienie i narzeka na ogólne samopoczucie.

W leczeniu choroby ważne jest jak najszybsze jej zdiagnozowanie. Dlatego zaleca się wykonywanie systematycznych badań, zwłaszcza osobom z grupy ryzyka. Pacjent, który zaobserwuje u siebie nietypowe objawy, powinien jak najszybciej udać się do lekarza. Diagnoza zwykle rozpoczyna się od wykonania badania ultrasonograficznego (USG). Niekiedy konieczne jest także wykonanie cystoskopii. Dzięki temu badaniu lekarz może zyskać pewność, czy u danej osoby rozwija się nowotwór.

W rozpoznaniu nowotworu dróg moczowych wykonuje się także urografię. Po wstępnej diagnozie i potwierdzeniu przypuszczeń co do obecności nowotworu u danego pacjenta, lekarz zleca przeprowadzenie elektroresekcji przezcewkowej (TURT). Jest to rodzaj zabiegu wykonywanego przy całkowitym znieczuleniu. Z cewki moczowej pacjenta pobiera się fragment tkanki, który następnie poddaje się badaniu histologicznemu. Pozwala to określić stopień rozwoju choroby.

Elektroresekcja przezcewkowa stanowi także jedną z metod walki z rakiem, stosuje się ją w przypadku powierzchownej postaci nowotworu. W przypadku naciekającej postaci raka pęcherza moczowego, metodą dającą całkowitą pewność wyleczenia jest cystektomia radykalna – operacja, która polega na całkowitym wycięciu pęcherza moczowego. U chorych z usuniętym pęcherzem moczowym niezbędne jest stworzenie alternatywnej drogi odpływu moczu z organizmu. W tym celu wykorzystuje się fragment jelita cienkiego bądź wprowadza się jelitowy pęcherz zastępczy.

Źródła

1. Chorzy z rakiem pęcherza moczowego zbyt późno trafiają do specjalisty
2. Babayan R.K., Oates R.D., Siroky M.B. Podręcznik urologii, diagnostyka i leczenie, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-74-2
3. Kułakowski A., Skowrońska-Gardas A. Onkologia. Podręcznik dla studentów medycyny, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2737-3
4. Kleinman I., Lipshultz L., Podstawy urologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2188-X