Obalamy mity związane z migreną

Silne bóle głowy występujące przy migrenie dotykają zarówno osoby dorosłe, nastolatków, jak i dzieci. Wielu dorosłych migrenowców cierpiało na bóle i zawroty głowy czy chorobę lokomocyjną w dzieciństwie. U nastolatków bywa ona mylona z bólem głowy spowodowanym stresem, niedoborem snu lub nieprawidłową dietą.

Niestety, mają. Wyróżnić można grupę, która odczuwa nasilone objawy właśnie z powodu gwałtownych zmian atmosferycznych. Dzieje się tak głównie u osób wrażliwych na zmiany pogody, czyli u meteoropatów, do których należy aż 50 proc. naszego społeczeństwa. Migrenowe bóle głowy mogą wystąpić zarówno przy zbyt wysokim, jak i zbyt niskim ciśnieniu, silnych wiatrach oraz przy zmianach strefy czasowej.

To prawda, że na migrenę cierpią głównie kobiety. Jest to związane z hormonami (progesteronem i estrogenem) oraz cyklem miesiączkowym. Dlatego kobiety zwykle cierpią na migreny okołomiesiączkowe, czyli około 50 proc. kobiet odczuwa bóle migrenowe kilka dni przed, w trakcie oraz kilka dni po miesiączce. Niemniej jednak mężczyźni również mogą doświadczyć ataków migrenowych – tyle, że trzy razy rzadziej niż kobiety.

Regularne ćwiczenia zwykle działają korzystnie na migrenowców, jednak nigdy w czasie trwania ataku. Wtedy ruch wybitnie nasila ból. Niestety również zbyt intensywna aktywność fizyczna może doprowadzić do ataku migreny, dlatego lepiej nie wykonywać wyczerpujących ćwiczeń fizycznych. Migrenowcy powinni uważnie dobierać rodzaj aktywności, skupiając się także na technikach relaksacyjnych, jodze lub medytacji.

Cisza, spokój i sen zwykle przynoszą ulgę w czasie ataku migreny! Sen jest dobry, ale nie w nadmiarze. Nie tylko zbyt mała, ale i zbyt duża jego ilość niekorzystnie wpłynie na osoby cierpiące z powodu migreny, zwłaszcza jeśli godziny snu nie będą regularne. Warto więc zadbać o to, aby sen trwał od siedmiu do dziewięciu godzin i był dobrej jakości.

Oczywiście, że nie. Każdemu z nas zdarza się sporadyczny ból głowy i na szczęście nie musi oznaczać on migreny. Zwykły ból głowy nie trwa długo i zazwyczaj zanika samoistnie lub na skutek przyjęcia niewielkiej dawki leku przeciwbólowego. Migrenowe bóle głowy są silniejsze. Towarzyszą im również dodatkowe objawy, takie jak nudności, zaburzenia łaknienia, zawroty głowy lub nadwrażliwość na światło, dźwięki i zapachy. Mogą one znacznie utrudnić, a nawet uniemożliwiać codzienne funkcjonowanie. (2)

To nieprawda. Przebieg migreny ma charakter indywidualny. Każdy chory to oddzielny przypadek i może doznawać podobnych, lecz nie tych samych objawów. Choroba ta różni się nie tylko przebiegiem, ale i stopniem nasilenia bólu oraz czynnikami wywołującymi ataki. W związku z tym leczenie migreny powinno przebiegać również w sposób indywidualny pod okiem specjalisty.

Migrena nie jest chorobą, którą można całkowicie wyleczyć. Można natomiast łagodzić i zwalczać jej objawy, zmniejszać częstotliwość występowania ataków. Można też leczyć towarzyszące migrenie zaburzenia nastroju, snu lub inne schorzenia. Ze względu na jej indywidualny przebieg konieczne jest również indywidualne podejście do problemu. Bardzo ważna jest obserwacja organizmu i jego reakcja na czynniki, które mogą wywoływać ataki. Osoby chore na migrenę powinny przede wszystkim skupić się na samoobserwacji. Muszą zwrócić szczególną uwagę na regularny tryb życia, relaks, a często też na swoje codzienne menu. Czasem trzeba wykluczyć z niego produkty wywołujące ataki, czyli czekoladę, żółte sery, alkohole, kawę, czarną herbatę, potrawy ciężkostrawne, fast foody, orzechy, niektóre ryby, a także wszelkie produkty przetworzone.

Odpowiednio skomponowana dieta oraz zmiana stylu życia z pewnością wpłyną na przebieg dolegliwości. Warto również pozostać pod stałą opieką specjalisty, najlepiej neurologa, który dobierze odpowiednie leczenie i pozwoli zmniejszyć dyskomfort związany z chorobą.

• Jak przetrwać atak migreny?
• Sól pomaga w leczenu migreny - twierdzą naukowcy
• Plusy i minusy leczenia farmakologicznego migreny

Źródła

1. (1) Rożniecki J., „Migrena. Drogowskaz Medyczny”, „Medycyna Praktyczna” 2015.
2. (2) Filipczak-Bryniarska I., Woroń J., Wordliczek J., „Bóle głowy”, „Anestezjologia i Ratownictwa 2007; 3: 176-188.