Pessar ginekologiczny – zastosowanie, rodzaje, wskazania, cena

Pessar ginekologiczny to mały krążek w kształcie pierścienia, umieszczany na szyjce macicy. Jest wykonany z elastycznego silikonu medycznego. Materiał wykorzystywany do produkcji pessarów jest antyseptyczny, co pozwala wyeliminować ryzyko zakażenia podczas użytkowania.

Pessar stosuje się dopochwowo. Zwykle jest on zakładany przez lekarza ginekologa, choć niektóre krążki są wyjmowane i zakładane samodzielnie przez pacjentki, zawsze po wcześniejszym poinstruowaniu przez lekarza (powinny być wyjmowanie codziennie na noc i zakładane ponownie rano).

Ponieważ pessary mają różne kształty, krążek jest niewyczuwalny, a jego obecność nie wywołuje dyskomfortu czy bólu. Zapewnia to efektywność i wygodę użytkowania.

Pessaroterapia to skuteczna metoda leczenia wielu zaburzeń. Kiedy stosuje się pessar ginekologiczny? Jest on wskazany, gdy dokucza:

• niewydolność szyjki macicy,
• wypadanie macicy,
• nietrzymanie moczu.

Niewydolność szyjki macicy w ciąży może prowadzić do wcześniejszego porodu lub poronienia. Pessar ginekologiczny stosuje się u kobiet będących w ciąży, aby zapobiec skracaniu się szyjki macicy i zapobiec komplikacjom. Nałożenie pessara hamuje proces skracania się szyjki macicy.

Pessar zakłada się między 18. a 28. tygodniem ciąży, czasem wcześniej, nawet w 15. tygodniu. W większości przypadków krążek zdejmuje się około 37. tygodnia ciąży, gdy dziecko jest gotowe, by przyjść na świat.

Założenie krążka jest bezbolesne. Przeciwwskazaniem są infekcje i stany zapalne. Przed zabiegiem, podczas badania USG, należy ocenić długość szyjki macicy.

Ponieważ z założeniem pessara ginekologicznego wiąże się ryzyko pojawienia się infekcji, często wskazane jest zażywanie środków przeciwgrzybicznych i przeciwbakteryjnych, a także leków rozkurczowych. Szczególne znaczenie ma higiena intymna. Ciężarne z założonym pessarem nie mogą uprawiać seksu aż do czasu zdjęcia krążka z szyjki macicy.

Wypadanie macicy, czyli zaburzenie statyki narządów rodnych, polega na wypadaniu narządów miednicy do pochwy.

Najczęściej pojawia się ono u kobiet, które są otyłe, wykonują prace fizyczne związane z dźwiganiem, urodziły dziecko lub są w okresie menopauzalnym, a także cierpiące na choroby zwiększające ciśnienie w jamie brzusznej.

Wypadanie macicy to dość powszechna dolegliwość, nazywana „cichą epidemią”, ponieważ kobiety nie przyznają się do jej występowania. Tymczasem szybka reakcja może oznaczać uniknięcie stosowania bardziej inwazyjnych metod leczenia.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu, czyli mimowolne przesuwanie się moczu z pęcherza moczowego do cewki moczowej, objawia się niekontrolowanym popuszczaniem moczu.

Niekontrolowany wypływ moczu to wskutek zwiększonego ciśnienia śródbrzusznego, stąd wstydliwa przypadłość najczęściej manifestuje się wskutek dużego wysiłku fizycznego (zwłaszcza porodu), kaszlu, zaparć czy kichania. Powodowane to może być nadmierną ruchomością szyi pęcherza moczowego lub niewydolnością mięśni zwieraczy.

Na rynku dostępne są pessary w różnych kształtach i wielkości. Dzięki temu możliwy jest indywidualny dobór, co gwarantuje lepszy komfort i skuteczność tej formy terapii.

Pessar cewkowy zalecany dla kobiet z obniżeniem narządu rodnego czy nietrzymaniu moczu. Jego działanie polega na podtrzymaniu struktur narządu rodnego. Pessar cewkowy przeznaczony dla kobiet z nietrzymaniem moczu powinien być wyposażony w specjalny kołnierz (kalota), który podpiera cewkę moczową. To zapobiega niekontrolowanemu przesuwaniu kropli moczu z pęcherza moczowego do cewki moczowej.

Pessar pierścieniowy jest wykonany z aluminiowego plastycznego rdzenia, który można swobodnie odkształcać. Wskazaniem do zastosowania jest przede wszystkim wysiłkowe nietrzymanie moczu po leczeniu operacyjnym w wywiadzie.

Pessar kołnierzowy dodatkowo wyposażony w wypustkę (zgrubienie) w okolicy cewki moczowej. Wskazaniem jest obniżenie narządów rodnych, także współistniejące z nietrzymaniem moczu.

Pessar kostkowy stosuje się przy różnych stopniach wypadania macicy oraz przy nietrzymaniu moczu. Dzięki niemu uzyskuje się repozycję obniżonych narządów.

Ile kosztuje pessar? Pessar w szpitalach i wielu placówkach medycznych zakładany nieodpłatnie. Jeśli pacjentka pokrywa jego koszt, musi się liczyć z wydaniem około 150 zł.