Pierwszy objaw przewlekłej niewydolności żylnej. Nie ignoruj

Przewlekła niewydolność żylna to zaburzenie, w którym żyły kończyn dolnych nie są w stanie skutecznie odprowadzać krwi z nóg do serca. Dochodzi do zalegania krwi w naczyniach, zwiększenia ciśnienia żylnego i stopniowego uszkadzania ścian żył oraz zastawek. Skutkiem tego procesu są żylaki, obrzęki, zmiany skórne, a w zaawansowanym stadium – bolesne, trudno gojące się owrzodzenia.

W około 30 proc. przypadków choroba jest spowodowana innymi schorzeniami jak zakrzepica żył głębokich. Na rozwój niewydolności żylnej wpływa też wiele innych czynników. Najczęściej choroba dotyczy kobiet (zwłaszcza po ciąży), osób starszych, a także tych, które wykonują pracę w pozycji siedzącej lub stojącej. Ryzyko zwiększają też otyłość, brak aktywności fizycznej, predyspozycje genetyczne oraz przyjmowanie niektórych leków, jak doustne środki antykoncepcyjne. Nie bez znaczenia są również częste zaparcia, palenie tytoniu i niewłaściwe obuwie – np. buty na wysokim obcasie.

Zobacz także: Zator płucny i zawał płuca. "Jedną z najczęstszych przyczyn jest zakrzepica"

Przewlekła niewydolność żylna często rozwija się powoli i początkowo nie daje silnych objawów. Pierwsze symptomy wydają się niepozorne i mogą wskazywać na inne schorzenia. To uczucie ciężkości, bólu lub pulsowania w nogach, które ustępują po uniesieniu kończyn. Inne objawy to swędzenie, mrowienie oraz skurcze. Choroba uwidacznia się również poprzez wyraźne żyły i żylaki. Symptom, który powinien zwrócić naszą uwagę to obrzęk nóg, początkowo niewielki w okolicy kostek, zwiększający się wieczorem, a z czasem coraz bardziej widoczny, pozostawiający wgłębienie po naciśnięciu.

W miarę postępu choroby na skórze pojawiają się przebarwienia, ścieńczenia oraz zmiany zapalne, tzw. wyprysk zastoinowy. W najbardziej zaawansowanych przypadkach dochodzi do powstawania owrzodzeń – bolesnych ran najczęściej zlokalizowanych w okolicy kostek, których leczenie jest trudne i długotrwałe.

Zobacz także: Trwa dłużej niż godzinę? To może być zakrzepica

Podstawą rozpoznania choroby jest wywiad lekarski, badanie fizykalne i wykonanie ultrasonografii dopplerowskiej (USG Duplex Doppler). Pozwala ona ocenić przepływ krwi, stan zastawek i obecność ewentualnych zakrzepów. Stopień zaawansowania choroby określa się według klasyfikacji CEAP, która uwzględnia objawy kliniczne, przyczynę, lokalizację oraz mechanizmy patologiczne.

Chociaż nie ma lekarstwa na przewlekłą niewydolność żylną, wczesna interwencja może spowolnić jej postęp. Zaleca się aktywność fizyczną, utratę wagi, rzucenie palenia oraz uniesienie nóg powyżej serca na co najmniej 30 minut, trzy razy dziennie. Ćwiczenia oporowe i noszenie pończoch uciskowych również mogą pomóc.

Zmniejszenie czynników ryzyka może opóźnić konieczność interwencji medycznej, takiej jak operacja czy leki. Warto skonsultować się z lekarzem przy pierwszych objawach, aby poprawić jakość życia i uniknąć powikłań.

Magdalena Pietras, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródło: MedicalNewsToday