Pies najlepszym lekarzem człowieka?

Zooterapia, czyli leczenie wspomagane obecnością zwierząt, stała się popularna w USA w latach 70. ubiegłego wieku, kiedy to zauważono dobroczynny, uspokajający wpływ czworonogów na rannych żołnierzy. Niemal 20 lat później metoda ta zawitała do Polski, co po pewnym czasie zaprocentowało powstaniem Polskiego Związku Dogoterapii. 15 czerwca obchodzony jest Ogólnopolski Dzień Dogoterapii.

Zasadniczym celem dogoterapii jest wspomaganie psychoterapii, edukacji, a przede wszystkim rehabilitacji pacjentów, zmagających się z takimi chorobami, jak np. zespół Downa, mózgowe porażenie dziecięce czy różnego rodzaju lęki. Sednem terapii jest nauka odpowiedzialności za podopiecznego, który wymaga opieki, karmienia i regularnych spacerów. Leczenie tego typu polecane jest zwłaszcza dzieciom – zabawa zastępuje im wyczerpujące niekiedy ćwiczenia fizyczne, a rehabilitacja przestaje kojarzyć się z przykrym obowiązkiem. Zdarzają się jednak przypadki, w których pacjent jest agresywny wobec zwierzęcia lub w ogóle się nim nie interesuje – wtedy lepiej zrezygnować z tego typu praktyk.

Powodzenie dogoterapii, zwanej także kynoterapią, uzależnione jest także od terapeuty, który przed przystąpieniem do leczenia powinien przeprowadzić dokładny wywiad, by zapoznać się z historią choroby pacjenta. Ważne, żeby przeprowadzić terapię w taki sposób, by zapewnić komfort zarówno choremu, jak i zwierzakowi. Najczęściej zajęcia tego typu prowadzone są przez osoby, które ukończyły specjalny kurs.

Pies wykorzystywany w terapii powinien być przede wszystkim cierpliwy i łagodny, kontakt z człowiekiem nie może stanowić dla niego problemu. Przygotowanie czworonoga do takiej roli trwa zazwyczaj już od okresu szczenięcego. Oceną jego predyspozycji i gotowości zajmuje się zwierzęcy behawiorysta. Na bezpieczeństwo zajęć wpływają odruchowe zachowania zwierzęcia, dlatego wybierane są przede wszystkim psy rasowe. Przewidywalność, posłuszeństwo i umiejętność zachowania spokoju w sytuacji społecznej to niezbędne cechy psiego terapeuty. Chociaż o przydatności zwierzęcia decydują w największej mierze jego cechy osobnicze, a także umiejętności osoby zajmującej się jego tresurą, wskazać można rasy, które najczęściej bierze się pod uwagę. Są to Golden retriever, Labrador Retriever oraz Cavalier King Charles Spaniel.

Dogoterapia to wspaniały sposób na to, aby leczenie stało się, zwłaszcza dla dzieci, mniej monotonne i uciążliwe. Okazuje się, że samo głaskanie i mówienie do zwierząt zmienia nastawienie pacjenta do rzeczywistości naznaczonej chorobą. Sformułowanie: „Pies najlepszym przyjacielem człowieka” staje się dzięki temu jeszcze bliższe rzeczywistości.