Plamy na skórze nie znikają? Przyczyna może zaskoczyć

Łupież pstry to powierzchowne zakażenie wywoływane przez grzyby z rodzaju Malassezia. Drobnoustroje te naturalnie występują na ludzkiej skórze i zazwyczaj nie powodują dolegliwości. Problem pojawia się, gdy zaczynają nadmiernie się namnażać.

Chorobie sprzyjają ciepło, wilgoć, obfite pocenie oraz przetłuszczająca się skóra. Znaczenie mają również zmiany hormonalne. Jak podaje Mayo Clinic, łupież pstry najczęściej występuje u nastolatków i młodych dorosłych. Nie oznacza to jednak, że nie może rozwinąć się u osób w innym wieku.

Mimo nazwy schorzenie nie jest tym samym co pospolity łupież głowy. Zmiany zwykle obejmują plecy, klatkę piersiową, szyję i górne części ramion. Mogą być niemal niezauważalne, szczególnie gdy nie towarzyszą im inne dolegliwości.

Plamy bywają jaśniejsze od otoczenia, różowe lub brązowawe. Ich powierzchnia delikatnie się łuszczy, a u części chorych pojawia się niewielki świąd. Zwykle nie są bolesne.

Odbarwienia wiążą się z zaburzeniem pracy komórek wytwarzających melaninę, czyli barwnik skóry. Substancje produkowane przez drożdżaki mogą ograniczać jego powstawanie. W efekcie zajęte miejsca pozostają jaśniejsze, a po opalaniu różnica koloru staje się wyraźniejsza. Ciemniejsze zmiany są natomiast związane z innymi zaburzeniami pigmentacji towarzyszącymi chorobie.

Ważna informacja dla pacjentów: łupież pstry nie jest uznawany za chorobę zakaźną przenoszącą się między ludźmi. Jego wystąpienie nie świadczy też samo w sobie o zaniedbaniach higienicznych. Przyczyną jest nadmierny rozwój drobnoustrojów już obecnych na skórze.

Podobne odbarwienia mogą mieć różne przyczyny, dlatego nie należy rozpoznawać choroby wyłącznie na podstawie zdjęć w internecie. Dermatolog często ustala diagnozę podczas oglądania skóry. W razie wątpliwości może pobrać zeskrobiny naskórka do badania mikroskopowego.

Podstawą terapii są miejscowe preparaty przeciwgrzybicze, m.in. kremy i szampony z azolami. Przy rozległych zmianach lub nieskuteczności leczenia miejscowego lekarz może rozważyć leki doustne.

Odbarwienia mogą utrzymywać się przez tygodnie, a nawet miesiące po opanowaniu zakażenia. Sam ich kolor nie przesądza więc o niepowodzeniu terapii. Nie powinien też skłaniać do samodzielnego przedłużania kuracji.

Choroba ma skłonność do nawrotów, zwłaszcza podczas ciepłej, wilgotnej pogody. U osób z częstymi nawrotami lekarz może zalecić okresowe stosowanie preparatu miejscowego. Konsultacji wymagają również plamy obejmujące dużą powierzchnię ciała lub zmiany, które nie ustępują mimo leczenia.

Źródło: PMC, Advances in Dermatology and Allergology, Poradnik Zdrowie