Plastyka odbytu – wskazania, przebieg zabiegu i efekty

Plastyka odbytu, inaczej plastyka fałdów skórnych odbytu czy plastyka przerośniętych fałdów anodermy, to zabieg, który polega na usunięciu luźnej skóry wokół odbytu (anodermy).

Powodem, dla którego pacjenci decydują się na wykonanie plastyki odbytu są zbyt luźne skórne fałdy odbytu. Dla wielu osób to spory problem lub kompleks, który utrudnia życie intymne.

Jednak efektem zabiegu jest nie tylko poprawa komfortu i samopoczucia, ale i zmniejszenie ryzyka pojawienia się stanów zapalnych okolic intymnych czy uciążliwego świądu.

Fałdy brzeżne odbytu, inaczej fałdy anodermalne, to przerośnięta, rozciągnięta skóra w okolicy odbytu: wystające z odbytu, środka fragmenty skóry, które nie dają się schować do schować. Pojawiają się także typowe dolegliwości, takie jak uczucie mokrego odbytu, świąd odbytu, pieczenie połączone z zaczerwienieniem.

Fałdy anodermalne nogą mieć rozmiar od kilku milimetrów do około 2 centymetrów. Choć problem może pojawić się u każdej osoby, bez względu na płeć, częściej dotyczy kobiet.

Ma to związek z przebytym porodem, ale i dźwiganiem ciężkim przedmiotów czy narażaniem się na duży wysiłek fizyczny. Mogą być wynikiem przedłużonego parcia na stolec u pacjentów z zaparciami.

Czasem okołoodbytnicze fałdy skórne ulegają przerostowi wtórnie do procesów chorobowych o różnym podłożu toczących się w okolicy anorektalnej, choroby hemoroidalnej czy chorób zapalnych jelit. Przyczyną pojawiania się fałdów skórnych w okolicy odbytu może być także zakrzepica okołoodbytnicza.

Leczenie chirurgiczne fałdów anodermalnych polega na wycięciu ich w znieczuleniu miejscowym i założeniu szwów rozpuszczalnych. Zabieg jest przeprowadzany w warunkach ambulatoryjnych i trwa kilkanaście minut.

Użycie lasera pozwala na bezszwowe wycięcie powstałej zmiany, pozostawiając minimalną ranę po zabiegu. Dzięki temu zwykle nie trzeba zakładać szwów. To znacznie skraca się okres rekonwalescencji.

Po wykonanym zabiegu bardzo ważne jest dbanie o higienę i odpowiednią pielęgnację okolicy odbytu. To szczególnie istotne w czasie gojenia się ran.

Inne zalecenia po zabiegu plastyki odbytu obejmują wstrzemięźliwość seksualną, unikanie wysiłku fizycznego podczas gojenia się miejsca poddanego zabiegowi oraz konieczność utrzymywania diety zapobiegającej zaparciom.

Jakie są wskazania do zabiegu? To między innymi:

• wystające z odbytu fałdy skórne,
• częste infekcje okolicy odbytu,
• świąd okolicy odbytu,
• uczucie mokrego odbytu,
• silny dyskomfort odczuwany w okolicy odbytu związany z przerośnięciem fałdów skórnych, dyskomfort psychiczny wynikający z problemów higienicznych,
• niemożność utrzymania odpowiedniej higieny w obrębie odbytu,
• niezadowolenie z wyglądu okolic odbytu.

Gdy pojawiają się problemy związane z okolica odbytu, należy udać się do specjalisty – proktologa, który przeprowadzi badanie. Podstawowe metody badania proktologicznego to:

Badanie fizykalne per rectum, to jest badanie odbytu palcem, podczas którego możliwa jest ocena napięcia zwieracza odbytu, bolesność podczas badania, obecność zmian w zasięgu palca.

Anoskopia, wideoanoskopia, które polega na wprowadzeniu przez kanał odbytu specjalnego jednorazowego wziernika podłączonego do źródła światła. Obraz widoczny jest na monitorze, co pozwala na ocenę kanału odbytu, obecność szczeliny odbytu, wielkość guzków krwawniczych.

Rektoskopia, wideorektoskopia, która polega na wprowadzeniu przez kanał odbytu specjalnego jednorazowego wziernika, co pozwala na obejrzenie śluzówki odbytnicy i uwidocznienie zmian, a także pobranie wycinków do badania histologicznego.

Lekarz po przeprowadzonym wywiadzie podmiotowym i przedmiotowym, a także wykonaniu badania specjalistycznego, ustala przyczynę dolegliwości i proponuje leczenie.

To plastyka odbytu w przypadku, gdy dokuczają zbyt luźne skórne fałdy odbytu czy na przykład opaskowanie żylaków odbytu metodą Barrona, gdy problemem są żylaki odbytu.

Choć zabieg plastyki odbytu jest bezpieczny, prosty i małoinwazyjny, istnieją okoliczności, w których przeprowadzenie go nie jest możliwe. Do głównych przeciwwskazań zabiegowych należy:

• ciąża,
• karmienie piersią,
• infekcja w miejscu zabiegu,
• zażywanie leków światłouczulających,
• nowotwór.