Płatowe zapalenie płuc

Przebieg choroby dzieli się na 4 etapy:

1. przekrwienie (w ciągu pierwszych 24 godzin),
2. czerwona hepatyzacja płuc,
3. szara hepatyzacja płuc,
4. etap całkowitego wyleczenia.

Hepatyzacja jest przekształceniem tkanki płuc w istotę przypominająca wątrobę. Powoduje to nieprzepuszczalność płuc dla powietrza. Etap, gdy wysięk płuc zabarwiony jest krwią, nazywamy czerwoną hepatyzacją. W momencie, gdy krwinki ulegają rozpadowi, pojawia się wysięk fibrynowy, zaczyna się etap szarej hepatyzacji.

Do najczęstszych objawów płatowego zapalenia płuc zaliczamy:

• nagłe, niespodziewane dreszcze,
• duszność,
• ból w klatce piersiowej,
• przyspieszenie i spłycenie oddechu,
• niekiedy sinicę,
• wysoką gorączkę, utrzymującą się przez kilka dni (7-9 dni),
• zlewne poty,
• osłabienie,
• ból mięśni,
• zazwyczaj na wargach pojawiającą się opryszczkę,
• kaszel - ciężki, głęboki, dokuczliwy, połączony z odpluwaniem stopniowo coraz większej ilości rdzawo podbarwionej plwociny,
• czasami nawet krwioplucie.

Objawy te są bezpośrednim wskazaniem do hospitalizacji pacjenta.

Najbardziej narażone na zapalenie płuc są niemowlęta, a także osoby po 65 roku życia. Do czynników ryzyka możemy zaliczyć także alkoholizm, niedożywienie, palenie tytoniu. Czynniki sprzyjające ujawnieniu się płatowego zapalenia płuc to zaburzenia immunologiczne, cukrzyca, leczenie glikokortykosteroidami lub cytostatykami, zakażenie wirusem HIV czy radioterapia. Wpływ ma również uszkodzenie błon śluzowych, pojawiające się np. w przebiegu niektórych chorób, jak np. przewlekłego zapalenia i rozstrzenia oskrzeli czy też w wyniku podawania leków drogą wziewną, intubacji czy wentylacji mechanicznej. Ważnym czynnikiem mogącym wpłynąć na rozwój choroby są współistniejące choroby układu oddechowego, krążenia, nerek czy zaburzenia neurologiczne.

Płatowe zapalenie płuc wymaga leczenia szpitalnego, a chorobę rozpoznaje się po badaniu lekarskim i radiologicznym klatki piersiowej. W badaniu krwi widoczne jest podwyższenie OB, CRP i leukocytoza. Czasem występuje niedokrwistość, zaburzenia utlenowania krwi, tj. ciśnienie parcjalne tlenu (PaO2) jest mniejsze od 60 mmHg. W obrazie RTG widoczne są plamiste i zlewające się zaciemnienia, jednolite zacienienia płata. Jeśli schorzenie występuje u starszych osób, może dojść do niewydolności krążenia, wysięku zapalnego w jamie opłucnej.

W leczeniu płatowego zapalenia płuc stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania. W późniejszym etapie stosuje się antybiotykoterapię celowaną na podstawie wyniku antybiogramu. Podawane są także leki zmniejszające inne objawy, jak leki przeciwbólowe, przeciwzapalne czy przeciwkaszlowe i wykrztuśne.

Źródła

1. F. Kokot (red.) Choroby wewnętrzne Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004, ISBN 83-200-2893-0
2. Cotran, Ramzi S.; Kumar, Vinay; Nelso Fausto; Robbins, Stanley L.; Abbas, Abul K. (2005). Robbins and Cotran pathologic basis of disease. St. Louis, Mo: Elsevier Saunders. p. 749. ISBN 0-7216-0187-1.
3. Antczak A. Wielka interna - pulmonologia, Medical Tribune Polska, Warszawa 2010, ISBN 978-83-60135-76-1
4. Gabryel-Batura H., Młynarczyk W., Zarys pulmonologii z elementami alergologii, AM Poznań, Poznań 2004, ISBN 83-88732-82-X