Ponad 3 tys. zł na konto. Niedługo ruszają wypłaty

Świadczenie pielęgnacyjne otrzymują rodzice (w tym zastępczy) oraz opiekunowie faktyczni osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności lub z orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki bądź pomocy innej osoby (w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji) oraz konieczności stałego współudziału opiekuna na co dzień w procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji dziecka.

Wsparcie przysługuje również osobom prowadzącym rodzinny dom dziecka oraz dyrektorom placówek opiekuńczo-wychowawczych, regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych i interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych.

Od 1 stycznia 2026 r. świadczenie pielęgnacyjne wynosi 3386 zł miesięcznie. To kwota wypłacana w pełnej wysokości, ponieważ świadczenie nie podlega opodatkowaniu. W porównaniu z 2025 r. wzrosło o 99 zł, co jest efektem corocznej waloryzacji powiązanej z wysokością płacy minimalnej.

Gmina lub inny właściwy organ opłaca za opiekuna składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i zdrowotne (ZUS). Dzięki temu okres pobierania świadczenia wlicza się do stażu pracy, od którego zależy przyszła emerytura. W przypadku śmierci osoby wymagającej opieki, opiekun zachowuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpił zgon.

Świadczenie według zasad obowiązujących od 2024 roku przysługuje jedynie w przypadku sprawowania opieki nad osobą niepełnoletnią legitymującą się odpowiednim orzeczeniem. Po osiągnięciu pełnoletności docelowo osoby z niepełnosprawnością mają otrzymywać świadczenie wspierające. Kwota świadczenia jest podwyższana o 100 procent na drugą i każdą kolejną osobę z niepełnosprawnością, nad którą sprawowana jest opieka.

Co ważne: świadczenie na obecnych warunkach może być łączone z pracą zarobkową.

Opiekunowie, którym przyznano wsparcie przed 1 stycznia 2024 roku, otrzymują je niezależnie od obecnego wieku osoby z niepełnosprawnością. Kluczowy jest tu moment, w którym niepełnosprawność powstała. Według starych zasad świadczenie przysługiwało tylko wtedy, gdy niepełnosprawność pojawiła się przed ukończeniem 18. roku życia (lub 25. roku życia w przypadku osób uczących się).

Istnieją jednak sytuacje, w których opiekunowie uzyskiwali świadczenie w sądach, mimo że niepełnosprawność u podopiecznego pojawiła się w późniejszym wieku.

Warto pamiętać, że osoby otrzymujące świadczenie na starych zasadach nie mogą dorobić do niego ani złotówki. Ponadto według starych zasad opiekunowie mogą otrzymywać tylko jedno świadczenie, bez względu na to, ile dzieci z niepełnosprawnością jest w rodzinie.

Wniosek o świadczenie pielęgnacyjne można składać na dwa sposoby:

• tradycyjnie (papierowo) – w gminach i miastach zadanie to realizują najczęściej ośrodki pomocy społecznej (OPS), centra usług społecznych (CUS), urzędy miast i gmin lub inne jednostki, takie jak centra świadczeń socjalnych,
• drogą elektroniczną – za pośrednictwem portalu Emp@tia.

Terminy wypłat świadczeń pielęgnacyjnych są ustalane indywidualnie przez gminy. Najczęściej pieniądze trafiają do opiekunów w drugiej połowie miesiąca, jednak dokładne daty mogą się różnić w zależności od regionu. Harmonogram warto więc sprawdzić bezpośrednio na stronie swojego samorządu.

Źródło: Niepelnosprawni.pl