Powiększony węzeł chłonny - charakterystyka, infekcje, choroby autoimmunologiczne, leki, inne choroby

Węzły chłonne są elementem układu chłonnego, którego zadaniem jest ochrona organizmu przed chorobami i utrzymanie płynów ustrojowych w równowadze. Węzły chłonne mają 1-25 milimetrów długości i występują pojedynczo lub w skupiskach. Ulokowane są na całym ciele, a największa ich ilość znajduje się na szyi, w pachwinach, w dołach nadobojczykowych, pod pachami i pod kolanami.

Największe węzły to węzły pachwowe, podżuchwowe, przyuszne i pachwinowe. Niektóre z nich są umieszczone niedaleko pod powierzchnią skóry, a inne w otoczeniu brzucha, klatki piersiowej. Wszystkie węzły łączą się ze sobą siecią naczyń limfatycznych, a ich rozmieszczenie przypomina gęstą siatkę. Wspomnianymi naczyniami jest transportowana limfa.

Kiedy dochodzi do zainfekowania organizmu, zwiększa się przepływ krwi przez zajęte więzły, co doprowadza do ich powiększenia (limfadenopatia). W tym czasie komórki układu odpornościowego (limfocyty i makrofagi) mnożą się, aby zwalczać czynniki chorobotwórcze.

• USG węzłów chłonnych
• Ostre zapalenie węzłów chłonnych
• Co to jest węzeł wartowniczy?

Istnieje także inna przyczyna powodująca obrzęk węzłów chłonnych, a mianowicie nowotwór – chłoniak. Nieprawidłowe namnażanie się komórek układu limfatycznego jest w tym przypadku odpowiedzialne za powiększenie węzłów chłonnych. W przypadku chłoniaka, może dojść również do nacieków na narządach i wtedy obejmuje on tkanki płuc, śledzionę, skórę, ściany układu pokarmowego.

Powiększony węzeł chłonny może występić, gdy zachorowujemy na różnego typu infekcje. Są to infekcje wirusowe ( np. ospa wietrzna, różyczka, WZW), infekcje bakteryjne (salmonella, kiła, gruźlica, angina), infekcje grzybicze (np. choroba Darlinga), infekcje  pierwotniakowie (pełzakowica, toksoplazmowa, malaria), oraz infekcje pasożytnicze ( np. wszawica).

Powiększony węzeł chłonny może także wystąpić u osób, cierpiących na choroby autoimmunologiczne. We wszystkich chorobach oprócz choroby Kawasaki, obrzęk występuje pod pachami. W przypadku tej dolegliwości, powiększeniu ulegają węzły chłonne szyi.

Obrzęk węzłów chłonnych może zostać spowodowany zażyciem niektórych leków. Taka niepożądana reakcja może wystąpić u osób, które zażyły środki przeciwpadaczkowe, antybiotyki z grupy sulfonamidów, oraz leki zażywane w czasie terapii dny moczanowej. Taka dolegliwość może powstać na skutek zażycia karbamazepiny, dapsonu, izoniazydu, trimetropimu, soli złota.

Powiększony węzeł chłonny może wskazywać na choroby spichrzeniowe ( np. sakozoidoza, choroba Nimanna-Picka) i w tym wypadku powiększeniu ulegają węzły pod pachami, a dodatkowo może dojść do powiększenia wątroby lub śledziony.

Histiocytoza jest kolejną chorobą, która może wywołać powiększenie węzła chłonnego. Polega ona na nadmiernym wytworzeniu komórek układu odpornościowego, a następnie na zajęciu tkanek i narządów, co doprowadza do ich niewydolności lub uszkodzeń. Oprócz obrzęku węzłów, chory doświadcza przedwczesnego wypadania zębów, powiększenia wątroby lub śledziony oraz może dojść do pojawienia się na skórze tułowia wysypki.