Przodozgięcie macicy – objawy, współżycie i ciąża

Przodozgięcie macicy jest fizjologiczną cechą budowy macicy i stanem, w którym jej trzon skierowany jest w stronę pęcherza. Nie oznacza patologii. Takie ułożenie organu jest bowiem w zupełności naturalne i w wynika z położenia narządu.

Jaka jest budowa macicy?

Macica jest nieparzystym narządem, który swoim kształtem przypomina spłaszczoną, odwróconą gruszkę (jej dno znajduje się na górze). Nie jest duża. Ma około 8 cm długości i 4 cm szerokości.

W budowie macicy można wyróżnić dwa główne elementy. To szyjka macicy, która łączy się z pochwą i trzon macicy, nazywane także częścią górną, który jest zbudowany z mięśni gładkich. Wnętrze macicy, czyli jama macicy, jest wyścielone błoną śluzową, czyli endometrium. Ściany trzonu macicy są grube i silnie umięśnione.

Macica jest położona w miednicy mniejszej. Górna część jej trzonu łączy się z jajowodami, zaś dolna uchodzi do jamy macicy. Ponieważ narząd znajduje się pomiędzy pęcherzem a odbytnicą, zwykle jest delikatnie zgięty w stronę któregoś z tych narządów. I tak:

• gdy macica jest przechylona w stronę pęcherza, mówi się o jej przodozgięciu,
• gdy macica zgina się kierunku odbytu, rozpoznaje się tyłozgięcie.

Przodozgięcie macicy jest więc jednym z dwóch wariantów ułożenia organu.

O przodozgięciu macicy mówi się, gdy jej trzon jest odchylony do przodu względem szyjki macicy. Przodozgięcie występuje u mniej więcej 75-80%. Ponieważ przodozgięcie macicy nie jest wadą, a cechą fizjologiczną, nie objawia się niepokojącymi objawami i nieprzyjemnymi dolegliwościami. Kobieta nie odczuwa z tego powodu bólu czy dyskomfortu.

Inaczej wygląda sytuacja, gdy rozpoznaje się nadmierne przodozgięcie macicy. To wada macicy, która może być zarówno wrodzona, jak i nabyta. Zdarza się, że to konsekwencja stanów zapalnych. Wówczas pojawiają się zwykle bolesne menstruacje. Niezbędne jest także leczenie, celem którego jest zniwelowanie stanów zapalnych, które są bezpośrednią przyczyną dyskomfortu w czasie miesiączki.

Przodozgięcie macicy może być mylone terminem przodopochylenie macicy, to jest stanem, w którym cały narząd kieruje się w stronę pępka, pod znacznym kątem względem pochwy.

Macica tyłozgięta to taka, której trzon jest lekko odchylony do tyłu w stosunku do szyjki macicy. Tyłozgięcie macicy jest powszechnie występującą cechą anatomiczną, diagnozowaną u blisko 20% kobiet. Może mieć charakter zarówno wrodzony (pierwotny nabyty), jak i nabyty.

Wrodzone tyłozgięcie macicy ma podłoże genetyczne. Tyłozgięciu nabytemu macicy sprzyjają przebyte zabiegi operacyjne oraz mięśniaki. To także skutek powikłań po stanie zapalnym w obrębie miednicy mniejszej bądź endometriozie, ściślej mówiąc obkurczeniu więzadeł krzyżowych, których zadaniem jest utrzymywanie macicy we właściwym położeniu.

Tyłozgięcie macicy może nie dawać żadnych niepokojących objawów, ale u niektórych kobiet pojawiają się:

• ból w dole brzucha,
• ból w okolicy krzyża,
• ból w okolicy odbytu,
• wzmożone bóle miesiączkowe ze skrzepami,
• biegunki podczas menstruacji ,
• ból podczas stosunku, zwłaszcza w pozycjach wymagających głębokiej penetracji.

Rozpoznanie zarówno przodozgięcia macicy, jak i tyłozgięcia, oparte jest na badaniu ginekologicznym połączonym z badaniem ultrasonograficznym (USG). Macica przodozgięta nie jest w jakikolwiek sposób wyczuwalna.

Specjaliści są zdania, że ani tyłozgięcie, ani przodozgięcie macicy nie ma wpływu na komfort życia oraz pożycie seksualne kobiety, a także szanse poczęcia dziecka i donoszenie ciąży. Przodozgięcie w żaden sposób nie utrudnia także samego porodu.

Oznacza to, że sposób ułożenia macicy nie ma wpływu na powodzenie zapłodnienia czy utrzymanie ciąży. Co interesujące, macica około 12 tygodnia ciąży zaczyna się prostować, a do pierwotnej pozycji najczęściej wraca po zakończeniu ciąży.

Kobietom z przodozgięciem i tyłozgięciem macicy, które chcą zajść w ciążę, często zaleca się korzystanie z różnych konkretnych pozycji seksualnych. Z założenia bowiem takie ułożenie macicy może utrudniać plemnikom dotarcie do komórki jajowej. Niemniej tak naprawdę nie ma naukowych przesłanek i dowodów, które mogłyby potwierdzić słuszność tej tezy.