Renta chorobowa – ile wynosi i kiedy można ją otrzymać?

Renta chorobowa z tytułu niezdolności do pracy to świadczenie, które przysługuje osobie uznanej za całkowicie lub częściowo niezdolną do wykonywania pracy zarobkowej z powodu stanu zdrowia, zarówno naruszenia sprawności organizmu, jak i z uwagi na brak rokowań odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.

Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Za częściowo niezdolną do pracy uznaje się natomiast osobę, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do wykonywania pracy zgodnej z posiadanymi przez nią kwalifikacjami.

Możliwa jest również renta szkoleniowa, którą ubezpieczony niezdolny do pracy w dotychczasowym zawodzie może otrzymać z uwagi na celowość przekwalifikowania zawodowego w celu ponownego podjęcia pracy.

Z kolei po osobie zmarłej będącej przed śmiercią całkowicie niezdolną do pracy lub pobierającą świadczenie emerytalne członkowie rodziny są uprawnieni do renty rodzinnej.

Renta przyznawana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS). Aby ją uzyskać, należy udowodnić stan swojego zdrowia lub istnienie innych warunków umożliwiających korzystanie z tych świadczeń, to jest uzyskać orzeczenie lekarskie na zlecenie ZUS.

Warto przy tym pamiętać, że nie istnieje jeden obowiązujący wykaz chorób uprawniających do renty. Ile wynosi renta chorobowa? Nie ma stałej kwoty.

ZUS wylicza ją indywidualnie. Wysokość świadczenia zależy między innymi od liczby przepracowanych okresów składkowych i nieskładkowych oraz wysokości zarobków.

Komisja lekarska wraz z lekarzem orzecznikiem ZUS ustalają, czy renta przysługuje z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (100 proc. podstawy wymiaru całej kwoty) lub z tytułu częściowej niezdolności do pracy (75 proc. podstawy wymiaru całej kwoty).

Zgodnie z obowiązującymi przepisami niezdolność do pracy orzekana jest na okres nie dłuższy niż 5 lat, chyba że według wiedzy medycznej nie będzie rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu (w takiej sytuacji niezdolność do pracy orzeka się na okres dłuższy niż 5 lat).

A renta chorobowa po 50 roku życia czy po 55 roku życia? Przyznaje się ją tak samo, jak u osób młodszych. W przypadku osób starszych prawo do otrzymania świadczenia obowiązuje wyłącznie do momentu osiągnięcia wieku emerytalnego (60 lat w przypadku kobiet oraz 65 lat w przypadku mężczyzn).

Od dnia osiągnięcia przez rencistę wieku uprawniającego do emerytury przyznaje się ją, przy czym jej wysokość nie może być niższa od pobieranej dotychczas renty z tytułu niezdolności do pracy.

Aby renta została przyznana ubezpieczonemu niezdolnemu do podjęcia pracy, konieczne jest spełnienie kilku warunków. Pod uwagę brana jest nie tylko decyzja lekarza orzecznika ZUS potwierdzająca niezdolność do pracy, ale i:

• niezdolność do pracy nabyta podczas okresu składkowego lub nieskładkowego albo w odstępie czasu nie większym niż 18 miesięcy od ustania tych okresów,
• odpowiednio długi, w zależności od wieku poszkodowanego, okres składkowy oraz nieskładkowy.

Wymagany staż pracy do uzyskania renty:

• wiek poniżej 20 lat - wymagany co najmniej 1 rok okresu niezdolności do pracy,
• wiek 20 - 22 lata - wymagane są co najmniej 2 lata okresu niezdolności do pracy,
• wiek 22 - 25 lat - wymagane są co najmniej 3 lata okresu niezdolności do pracy,
• wiek 25 - 30 lat - wymagane są co najmniej 4 lata okresu niezdolności do pracy,
• wiek powyżej 30 lat - wymaganych jest co najmniej 5 lat okresu niezdolności do pracy.

W sytuacji, gdy osoba ubezpieczona ulegnie wypadkowi w drodze do pracy lub podczas pracy, pracownikowi temu przysługuje renta z ZUS-u, nawet jeśli nie przedstawi on okresów składkowych i nieskładkowych.

Aby starać się o rentę chorobową, trzeba przedstawić takie dokumenty jak:

• dokument potwierdzający tożsamość (dowód osobisty, paszport),
• dokumenty potwierdzające przebyte okresy pracy i wysokość wynagrodzeń.
• zaświadczenie o stanie zdrowia OL-9 wystawionego przez lekarza prowadzącego leczenie oraz inne dokumenty potwierdzające stan zdrowia.
• wywiad zawodowy sporządzany przez płatnika składek, gdy osoba starająca się o rentę jest zatrudniona.