Śpiączka

Słowo „śpiączka” pochodzi od greckiego słowa „koma” – głęboki sen. Śpiączka jest to brak świadomości siebie samego oraz otoczenia i objawia się niemożnością reagowania na bodźce zewnętrzne. Śpiączka może mieć różne nasilenie. Począwszy od mniejszego, kiedy to pacjent reaguje na bodźce bólowe, wykazuje niektóre odruchy obronne, a jego układ oddechowy i krążenia są wydolne, a skończywszy na śpiączce głębokiej, kiedy to pacjent nie reaguje nawet na silny ból, a oddech i krążenie krwi stają się niewydolne.

1. Przyczyny śpiączki

Sen jest genetycznie uwarunkowanym naturalnym stanem występującym naprzemiennie ze stanem czuwania. W przeciwieństwie do snu, śpiączka (łac. coma) jest patologicznym stanem utraty świadomości, która może wynikać albo z przyczyn metabolicznych (pozamózgowych), albo strukturalnych (pierwotne uszkodzenie mózgu). Śpiączce towarzyszą znaczne zmiany EEG. Koma jako głęboka utrata przytomności świadczy o nieprawidłowym funkcjonowaniu centralnego układu nerwowego. Jako jednostka nozologiczna została sklasyfikowana w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych pod kodem R40.2 (śpiączka nieokreślona).

Zobacz film: "Depresja - przyczyny"

Śpiączka może być spowodowana urazami lub ciężkimi schorzeniami, np. metabolicznymi albo ostrymi zatruciami (przedawkowanie leków nasennych, uspokajających, narkotyków, alkoholu), w wyniku których przestaje funkcjonować kora mózgowa lub twór siatkowaty mózgu. Częste przyczyny śpiączki to także: udar, niedotlenienie, guzy mózgu, ropień mózgu, choroby zakaźne (np. trypanosomatoza afrykańska), krwawienia podpajęczynówkowe czy infekcje centralnego układu nerwowego. Śpiączka może pojawić się także w przebiegu różnych zaburzeń psychicznych, np. w zaburzeniach konwersyjnych (osłupienie dysocjacyjne).

2. Postępowanie w przypadku śpiączki 


Niezwłoczna pomoc medyczna i ustalenie przyczyny zapadnięcia w śpiączkę może uratować życie. Nagła utrata przytomności wskazuje na urazowe zapadnięcie w śpiączkę, natomiast powolne i stopniowe zmiany zachowania oznaczają metaboliczne przyczyny śpiączki. Odpowiednie kroki podjęte w szybkim czasie powinny spowodować wybudzanie ze śpiączki po kilku godzinach, maksymalnie kilku dniach. Gdy pomoc nadchodzi zbyt późno, rezultatem jest śmierć lub długotrwały, nieuleczalny stan śpiączki.

3. Skala Glasgow do pomiaru śpiączki

Stopień zaawansowania śpiączki można stwierdzić, obserwując odruchy źreniczne, ciśnienie tętnicze, oddech, tętno i temperaturę ciała. Na podstawie skali Glasgow bada się otwieranie oczu (od 1 do 4), kontakt słowny (od 1 do 5) i reakcje ruchowe (od 1 do 6).

Trwały stan śpiączki, czyli jej najgłębsze nasilenie, następuje w wyniku nieodwracalnego ustania czynności pnia mózgu, wówczas wsparcia potrzebują podstawowe procesy życiowe pacjenta, takie jak: oddychanie, krążenie i odżywianie. W ten sposób można pacjenta utrzymać przy życiu nawet przez wiele lat. Ta sytuacja jest źródłem sporów i dyskusji między zwolennikami etyki „jakości życia” a etyki „świętości życia”. Również wśród lekarzy i personelu medycznego.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!