Sympatektomia lędźwiowa

Sympatektomia lędźwiowa to operacja polegająca na wycięciu pnia współczulnego w zakresie zwoju lędźwiowego L3 w celu podtrzymania pocenia się stóp w nadpotliwości pierwotnej. Chory układa się w pozycji na wznak. Podczas zabiegu stosuje się znieczulenie ogólne dotchawicze lub przewodowe. Cięcie skórne wykonuje się poprzecznie w linii środkowo-obojczykowej na brzegu mięśnia prostego brzucha. Długość cięcia, w zależności od grubości tkanki podskórnej wynosi 3-4 cm. Następnie przecina się wzdłuż cięcia skórnego tkankę podskórną na długość 4-5 cm. Po identyfikacji brzegu mięśnia prostego brzucha i nacięciu jego pochewki, chwyta się kleszczami obydwa nacięte brzegi i na tępo rozdziela się wzdłuż włókien mięśnie: skośny zewnętrzny, skośny wewnętrzny i poprzeczny brzucha na długość 4-5 cm. Po dojściu do powięzi poprzecznej, jej nacięciu i odpreparowaniu palcem otrzewnej, odwarstwia się otrzewną. Po czym wprowadza się haki urologiczne. W tak wytworzonej przestrzeni wprowadza się tor wizyjny. Następnie endoskopowym haczykiem unosi się pień współczulny i częściowo na tępo, częściowo przy pomocy koagulacji wyosabnia pień wraz ze zwojami L2 i L3. Zabieg trwa około 90 min. Wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym.

Leczenie nadmiernej potliwości za pomocą sympatektomii przeprowadza się tylko wtedy, gdy zawiodą inne, mniej inwazyjne metody walki z nadpotliwością. Przed zabiegiem należy sprawdzić, czy sympatektomia jest konieczna. W tym celu wykonuje się zastrzyk ze sterydami i środkiem znieczulającym. Jeśli tymczasowa blokada ma pożądany wpływ na ból i przepływ krwi w danym miejscu, szanse na skuteczność sympatektomii są duże. Przed sympatektomią pacjent powinien poinformować lekarza o przyjmowanych lekach i przebytych chorobach. Niekiedy pacjenci dostają zalecenie schudnięcia i rzucenia palenia. Tuż przed zabiegiem pacjent powinien być na czczo.

Do największych problemów związanych z zabiegiem należą:

• uszkodzenie żyły głównej dolnej;
• uszkodzenie żył i tętnic międzyżebrowych;
• czasowe upośledzenie oddania moczu
• zaburzenia seksualne;
• zespół posympatektomijny (występowanie bólu piekącego lub parzącego w okolicy pośladków, ud i stóp do 2-4 tygodni po operacji).

Po wykonaniu zabiegu pacjenci będą zobligowani do wizyt kontrolnych: 3, 6 i 12 miesięcy po operacji, a następnie co rok. W trakcie spotkań z endokrynologiem będą przeprowadzane badania nadpotliwości i testy psychologiczne. Czas jest niezbędny dla zaadaptowania się organizmu do nowej sytuacji związanej z termoregulacją.

Sympatektomia jest skuteczna u 90% osób z nadpotliwością. Większość pacjentów zostaje w szpitalu przez mniej niż 1 dzień i wraca do pracy w ciągu tygodnia. Ponadto dzięki zastosowaniu tylko kilku nacięć efekt kosmetyczny jest bardzo dobry - blizny są praktycznie niewidoczne dzięki ich umiejscowieniu i niewielkim rozmiarom.

Źródła

1. Nadmierne wydzielanie potu
2. Noszczyk W., Chirurgia tom 1-2, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3121-4
3. Fibak J. CHIRURGIA. Podręcznik dla studentów medycyny., Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002, ISBN 83-200-2708-X
4. Popiela T. (red.), Davidson Chirurgia. Podręcznik dla studentów, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-128-0