Szpital zamknął dwa oddziały. Przyczyną uciążliwy pasożyt

W Prince Philip Hospital w Llanelli w Walii zamknięto dwa oddziały po wykryciu przypadków świerzbu. Od 27 września ograniczono również odwiedziny. Pacjenci, personel i osoby z kontaktu zostali objęci leczeniem, a w placówce przeprowadzono gruntowne sprzątanie. Władze Hywel Dda University Health Board oceniają ryzyko dla ogółu mieszkańców jako niskie.

To kolejny sygnał problemu, który narasta w Wielkiej Brytanii. Według danych przytoczonych przez "The Sun" liczba konsultacji z powodu świerzbu była dwukrotnie wyższa od średniej z pięciu lat. Dr Donald Grant, lekarz rodzinny pracujący w Walii, wskazuje kilka możliwych przyczyn.

– Należą do nich opóźnienia w leczeniu, częstsze bliskie kontakty po pandemii oraz społeczne piętno związane z chorobą, które może wpływać na decyzję o szukaniu pomocy po wystąpieniu objawów świerzbu – powiedział BBC.

– Poczucie zażenowania lub wstydu często sprawia, że ludzie zwlekają z leczeniem albo całkowicie go unikają – dodał.

Świerzb wywołuje świerzbowiec ludzki, czyli mikroskopijny roztocz. Samice drążą korytarze w powierzchownej warstwie skóry i składają w nich jaja. Reakcja organizmu na pasożyty i ich wydzieliny powoduje uporczywe swędzenie.

Charakterystyczny jest świąd nasilający się nocą oraz grudki i drobne zmiany skórne. Często pojawiają się między palcami, na nadgarstkach, pod pachami, wokół pasa, w pachwinach i na pośladkach. U małych dzieci i seniorów mogą obejmować także głowę oraz szyję. Drapanie uszkadza skórę i sprzyja wtórnym zakażeniom bakteryjnym.

Choroba szerzy się przede wszystkim przez długotrwały, bliski kontakt skóry ze skórą. Zarazić można się również przez wspólną pościel lub odzież. Świerzb nie świadczy o zaniedbaniach higienicznych – może dotknąć każdego. Mylenie go z innymi chorobami skóry opóźnia rozpoznanie i ułatwia dalsze przenoszenie pasożytów.

Nie wystarczy leczyć wyłącznie osoby z wysypką. Domownicy i bliskie kontakty powinni przejść terapię równocześnie, nawet jeśli nie mają objawów. Te mogą ujawnić się dopiero po kilku tygodniach.

W leczeniu świerzbu stosuje się preparaty przeciwświerzbowe, a leczenie miejscowe zwykle się powtarza po siedmiu dniach. Lek trzeba nakładać zgodnie z zaleceniami dotyczącymi konkretnego produktu. Dzieci poniżej drugiego roku życia wymagają konsultacji lekarskiej.

Pierwszego dnia terapii należy wyprać odzież, ręczniki i pościel w temperaturze co najmniej 60 stopni. Rzeczy, których nie można wyprać, trzeba zamknąć w worku na minimum trzy dni. Do zakończenia kuracji należy unikać bliskich kontaktów fizycznych.

Swędzenie może utrzymywać się przez kilka tygodni po skutecznym leczeniu. Jeśli nie ustępuje po dwóch–czterech tygodniach od zakończenia terapii albo pojawiają się oznaki zakażenia skóry, potrzebna jest konsultacja z lekarzem. 

Źródło: The Sun