autyzm leczenie

Nowe dostawy szczepionek przeciw COVID-19 i utrzymanie terapii dla osób ze spektrum autyzmu - to kolejne decyzje nowej szefowej resortu zdrowia. O czym jeszcze zdecydowała Izabela Leszczyna?

Zabawa odgrywa istotną rolę w życiu każdego dziecka: rozwija, edukuje, pozwala na nabywanie nowych umiejętności społecznych, komunikację i kontakt z rówieśnikami. Myśląc o zabawie dla dzieci z autyzmem, musimy pamiętać, że podejmowane przez nie stereotypowe czynności nie mogą być traktowane jako właściwa rozwijająca rozrywka. W trosce o nasze dziecko musimy podjąć trud nauczenia je odpowiednich dla niego zabaw.

Zaburzenia autystyczne należą do całościowych zaburzeń rozwojowych i w typowych przypadkach ujawniają się w pierwszych trzech latach życia dziecka. Bardzo często słyszy się o autyzmie dziecięcym czy wczesnodziecięcym. Warto jednak pamiętać, że maluchy ze zdiagnozowanym spektrum autystycznym dorastają i stają się dorosłymi z autyzmem. Pięciolatek czy sześciolatek, u którego pojawią się pierwszy objawy autyzmu, zwykle otrzymuje diagnozę – autyzm atypowy. U osób dorosłych, które zachowują się dziwnie i mają kłopoty w relacjach społecznych, psychiatrzy niechętnie rozpoznają autyzm. Diagnozę autyzmu u dorosłych uniemożliwiają też kryteria diagnostyczne ICD-10. Problemy dorosłych, mimo że mocno korespondujące z obrazem klinicznym autyzmu, próbuje się wówczas uzasadnić inaczej i poszukać innej diagnozy. Nierzadko dorośli autyści są uważani za ekscentryków, osoby o dziwacznym usposobieniu. Jak objawia się autyzm u dorosłych?

Rodzice dzieci autystycznych stoją przed poważnym wyzwaniem wychowania maluchów, które wykazują specyficzne trudności rozwojowe. Często czują się osamotnieni, pozbawieni wsparcia i fachowej pomocy. Muszą radzić sobie z codziennymi kłopotami, nie rozumieją do końca zachowań własnego dziecka, czują się odrzuceni i przykro im, że ich własny szkrab nie chce się do nich przytulić. Do tego dochodzą trudności instytucjonalne. Na trudy wychowawcze nakładają się nieporozumienia w związku. Dodatkowo, rodzice autystów zastanawiają się, jak o chorobie powiedzieć pozostałym dzieciom.

Nie istnieje jedna metoda leczenia autyzmu, podobnie, jak nie istnieją dwa identyczne przypadki tej choroby. Każde dziecko jest inne i ma inne potrzeby. U wszystkich jednak ważne jest, aby jak najwcześniej rozpocząć leczenie, zarówno poprzez psychoterapię, jak i poprzez odpowiednią dietę oraz suplementację. Możliwe terapie to takie, które koncentrują się na funkcjonowaniu dziecka w społeczeństwie i rodzinie, uczą komunikacji, rozpoznawania intencji innych ludzi – wszystko zależy od tego, czego najbardziej dziecku brakuje. Należy pamiętać, że podejście do autyzmu powinno brać pod uwagę aspekt psychiczny, jak i fizyczny choroby. Dolegliwości i nieprawidłowości ze strony umysłu, jak i ciała mogą wpływać na funkcjonowanie dziecka z autyzmem.

Autyzm jest złożonym schorzeniem neurologicznym charakteryzującym się zaburzeniami komunikacji uczuć i integracji wrażeń zmysłowych oraz problemami z komunikowaniem się i funkcjonowaniem społecznym. Choroba najczęściej manifestuje się u dzieci do trzeciego roku życia. Poszczególne przypadki różnią się od siebie nasileniem objawów i stopniem wycofania dziecka. Zdarza się jednak, że kontakt dziecka z otoczeniem jest znacznie ograniczony. Rehabilitacja dzieci z autyzmem ma na celu przede wszystkim poprawę zaburzonych funkcji.