choroby skóry głowy zdjęcia

Wiele pacjentek, które zgłaszają się do endokrynologów, stanowią kobiety, dla których głównym problemem jest nadmierne owłosienie. Hirsutyzm, bo tak określa się nadmierne owłosienie typu męskiego u kobiet, jest zjawiskiem występującym u około ośmiu do dziesięciu procent kobiet w wieku przedmenpauzalnym. Hirsutyzmem określa się występowanie tzw. włosów końcowych, czyli grubych i pigmentowanych w miejscach typowych dla mężczyzn, a więc szczególnie wrażliwych na androgeny.

Hirsutyzm to nadmierne owłosienie ciała oraz twarzy. Objaw ten nie nosi zwykle znamion niebezpieczeństwa. Rzadko kiedy przyczyną hirsutyzmu jest poważna choroba, która może stwarzać zagrożenie życia. Niewątpliwym minusem hirsutyzmu są jednak defekty estetyczne. Występowanie nadmiernego owłosienia bardzo często jest przypadłością rodzinną. Może być także efektem ubocznym przyjmowania leków lub objawem zaburzeń hormonalnych organizmu.

Łysienie to schorzenie, które dotyka coraz młodszych osób w społeczeństwie, stając się przyczyną zaburzeń emocjonalnych, trudności w samoakceptacji oraz utrudnionego kontaktu z innymi. Ważne jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki w celu rozpoznania rodzaju łysienia, czynnika je wywołującego oraz sprawdzenie czy wypadnięcie włosów jest odwracalne i wyboru najodpowiedniejszej metody terapii.

Alopecia areata, czyli łysienie plackowate jest zaburzeniem objawiającym się miejscową utratą owłosienia. Za przyczynę łysienia plackowatego uznawana jest choroba autoodpornościowa. Alopecia areata może objawić się zarówno u mężczyzn jak i kobiet oraz dzieci. Terapia łysienia plackowatego obejmuje różne zabiegi. Podstawową metoda leczenia łysienia plackowatego jest przyjmowanie kortykosteroidów, które podwajają produkcję hormonu przez gruczoły nadnerczy.