kastracja chirurgiczna

Analogi LH-RH (np. goserelina, leuprolid, buserelina) to leki wykorzystywane w terapii hormonalnej raka gruczołu krokowego. Ich działanie polega na zmniejszeniu stężenia androgenów w surowicy krwi, czyli na kastracji farmakologicznej. Niskie stężenie testosteronu zmniejsza progresję raka stercza i zmniejsza ryzyko tworzenia przerzutów. Leczenie hormonalne to leczenie paliatywne, czyli takie, które nie wyleczy pacjenta, ale które dąży do jak najdłuższego utrzymania pacjenta we względnym komforcie życia, z jak najmniejszymi dolegliwościami.

Rak prostaty jest zagrożeniem dla każdego dojrzałego mężczyzny. Nienowotworowe powiększenie prostaty występuje u około jednego na trzech mężczyzn powyżej 50 roku życia. Stan ten jest nazywany łagodnym przerostem gruczołu krokowego. Groźniejszą chorobą, występującą u mężczyzn po 45 roku życia, jest nowotwór złośliwy układu moczowo-płciowego, zwany potocznie rakiem prostaty. Jest to choroba śmiertelna. Nie są dokładnie znane przyczyny jej powstawania.

Antyandrogeny to leki wykorzystywane w terapii hormonalnej raka prostaty. Leki te zmniejszają wpływ testosteronu na tkankę gruczołu krokowego, przez co zmniejszają tempo rozwoju choroby nowotworowej i tworzenie przerzutów. W terapii hormonalnej raka stercza wykorzystywane są także analogi LH-RH, które poprzez blokowanie receptorów w przysadce i zmniejszenie czynności gonadotropowej przyczyniają się do obniżenia produkcji testosteronu w jądrach. Jednak androgeny, prowadzące do progresji choroby nowotworowej, wytwarzane są nie tylko w jądrach, lecz także w nadnerczach.