leczenie chłoniaków nieziarniczych

Aktor i komik Dave Coulier był gwiazdą serialu komediowego "Pełna chata". Kilka dni temu poinformował, że zdiagnozowano u niego chłoniaka nieziarniczego w trzecim, zaawansowanym stadium rozwoju. - Przeszedłem od słów: "Przeziębiłem się" do: "Mam raka" i było to dość przytłaczające - wyznał komik opowiadając o swojej nieoczekiwanej diagnozie. Pierwszym i widocznym objawem był węzeł chłonny, który dramatycznie urósł.

40-letnia Susete Isabel wierzyła, że objawy, które dokuczały jej w nocy, wynikały z wczesnej menopauzy. Nocne poty i zmęczenie to rzeczywiście dwa najczęściej występujące symptomy zmian hormonalnych, które pojawiają się u kobiet w wieku od 40 do 55 lat. Prawda okazała się jednak zupełnie inna.

Chłoniaki zbyt często diagnozowane są dopiero w stadium zaawansowanym. Jednym z powodów są niespecyficzne objawy, niekiedy przypominające zwykłe przeziębienie.

Gemcytabina jest lekiem przeciwnowotworowym wykorzystywanym do leczenia niektórych opornych form chłoniaków. Stosuje się go w monoterapii i leczeniu skojarzonym wielu nowotworów, takich jak niedrobnokomórkowy rak płuca, rak piersi, jajnika czy pęcherza moczowego. Co warto wiedzieć?

Chłoniaki nieziarnicze (NHL - non Hodgkin’s lymphoma) to nowotwory złośliwe, które wywodzą się z limfocytów i są zlokalizowane w tkance chłonnej. Te choroby nowotworowe dotykają najczęściej ludzi w starszym wieku, zwłaszcza mężczyzn. Chłoniaki dzieli się na chłoniaki typu B – o mniejszej złośliwości oraz chłoniaki typu T – o większej złośliwości. Przykładem chłoniaka złośliwego o mniejszej złośliwości jest przewlekła białaczka limfatyczna. Inny podział chłoniaków uwzględnia kryteria morfologiczne. Według nich występują: chłoniaki limfocytowe, chłoniaki plazmocytowe, a także chłoniaki centrocytowe. Istotny jest także stopień zaawansowania chłoniaka.

Chłoniaki nieziarnicze (NHL non Hodgkin’s lmphoma) to liczna grupa chorób nowotworowych różniąca się między sobą pod względem budowy oraz przebiegu klinicznego, a także leczenia. Leczenie choroby jest uzależnione od typu histologicznego chłoniaka, jego zaawansowania i od występowania czynników rokowniczych. W tym celu dzieli się chłoniaki na trzy grupy powolne – w których przeżycie bez leczenia wynosi kilka do kilkunastu lat.