nadaktywność przytarczyc

Gruczolak przytarczyc to łagodny nowotwór, który stanowi główną przyczynę pierwotnej nadczynności przytarczyc. Jego pojawienie się skutkuje miejscowym wytwarzaniem dużych ilości parathormonu. Najczęściej nie wywołuje to żadnych objawów, a te, jeśli się pojawią, nie są charakterystyczne. Na czym polega leczenie?

Nadczynność przytarczyc to choroba, która nawet u młodej osoby w szybkim tempie może doprowadzić do osteoporozy i złamań kości, a nawet niewydolności nerek. Eksperci alarmują, że zaburzenie pracy układu hormonalnego i związana z tym nieprawidłowa gospodarka wapnia w organizmie mogą objawiać się niespecyficznie – np. poprzez chorobę wrzodową żołądka, przez co w wielu przypadkach długo bywa nierozpoznana.

Nieprawidłowa praca niewielkiego gruczołu, jakim są przytarczyce, może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia i prawidłowego funkcjonowania całego organizmu. Zaburzenie pracy przytarczyc może prowadzić do niedoczynności i nadczynności. Poznaj objawy charakterystyczne dla danego schorzenia i sposoby leczenia.

Nadczynność przytarczyc polega na zwiększeniu w surowicy stężenia parathormonu – hormonu przytarczyc, którego nadmiar powoduje hiperkalcemię (wzrost poziomu wapnia) oraz hipofosfatemię (spadek poziomu fosforanów we krwi). Przytarczyce to niewielkie gruczoły dokrewne położone w obrębie szyi tuż obok tarczycy. Gruczoły te grają główną rolę w procesie regulacji gospodarki wapniowej. Wydzielają parathormon, w skrócie oznaczany PTH, który wraz z kalcytoniną – hormonem wydzielanym przez komórki C tarczycy - i aktywną postacią witaminy D uczestniczy w regulacji gospodarki wapniowej.

Paratyreoidektomia to usunięcie jednego lub więcej gruczołów przytarczycznych. Gruczoły przytarczyczne to cztery, małe gruczoły umiejscowione na szyi po bokach tchawicy i obok gruczołu tarczycy. Najczęściej gruczoły rozłożone są po dwa po obu stronach tchawicy. Może być obecna zmienna ilość gruczołów przytarczycznych wokół typowej lokalizacji, a czasem gruczoł może znajdować się w nietypowym miejscu. Funkcją przytarczyc jest produkcja parathormonu (PTH), hormonu, który pomaga regulować poziom wapnia w organizmie.

Badanie poziomu cAMP, czyli cyklicznego adenozynomonofosforanu w moczu zwykle zleca się celem ustalenia przyczyn hiperkalcemii lub zaburzeń działania parathormonu (PTH). Co warto wiedzieć o tym badaniu? Jak się do niego przygotować?