narkotyki we krwi

Krokodyl narkotyk to nazwa jednego z najgroźniejszych narkotyków obecnych na rynku. Pod tą nazwą kryje się produkowana domowym sposobem dezomorfina, będąca pochodną morfiny. Substancja jest bardzo niebezpieczna. Nie tylko natychmiast uzależnia, ale i sprawia, że z czasem ciało gnije, płatami odpadając od kości. Co trzeba wiedzieć?

Używki działają negatywnie nie tylko na zdrowie, ale i na psychikę człowieka. Często dopalacze prowadzą do depresji, a uzależnieni ludzie trafiają na odwyk do klinik psychiatrycznych. Nierzadko zaczyna się niewinnie – od jednego specyfiku, a finał jest druzgocący. Trucizny stosowane w dopalaczach często są powszechnie dostępne w zwykłych sklepach. Zdarza się, że sami rodzice nie wiedzą, że kupują swoim pociechom środki uzależniające, tkwiąc w przekonaniu, że dostarczają dziecku potrzebnej energii.

Ecstasy, nazywane potocznie ex, E, eska, drops, piguła, tabsy, UFO, love albo bleta, należy do grupy substancji halucynogennych i psychostymulujących. Ecstasy to pochodna amfetaminyi meskaliny. Narkotyk pojawił się na polskim rynku jako substytut LSD. Ecstasy bardzo szybko doczekało się opinii „bezpiecznego halucynogenu”.

Narkotyki działają na mózg człowieka – silnie go pobudzają (amfetamina, metamfetamina, tabletki ecstasy), otępiają i uspokajają (opioidy), wywołują omamy (grzyby halucynogenne, LSD). Mimo podziału narkotyków na miękkie i twarde, nie można powiedzieć, że tylko twarde narkotyki są niebezpieczne, a narkotyki miękkie nie mają większego wpływu na organizm. Wszystkie rodzaje narkotyków prędzej czy później prowadzą do uzależnienia i w konsekwencji do wyniszczenia fizycznego i psychicznego.

Wąchanie kleju (ang. glue sniffing) w języku narkomanów bywa określane jako tzw. „kiranie”. Inhalowanie lotnych rozpuszczalników niesie ze sobą poważne konsekwencje zdrowotne i nieodwracalne uszkodzenia mózgu. Środki wziewne stosują najczęściej dzieci i młodzież oraz dorośli z najuboższych warstw społecznych, gdyż kleje, np. butapren, są legalne, łatwo dostępne i relatywnie tanie, zatem stanowią alternatywę dla drogich substancji odurzających, jak amfetamina czy heroina. Co wącha młodzież i jakie skutki wiążą się z inhalowaniem lotnych rozpuszczalników?

LSD to dietylamid kwasu lizergowego, który znajduje się między innymi w grzybie buławinki czerwonej. Narkotyk należy do substancji halucynogennych. Wyciąg z buławinki czerwonej używali już Aztekowie. LSD w postaci stosowanej obecnie odkrył w 1938 roku Albert Hoffman, szwajcarski naukowiec. LSD należy do najbardziej popularnych halucynogenów. Potocznie określa się go jako kwas, listek, znaczki, kryształek, papierek lub trias. LSD najczęściej przybiera postać małych bibułek nasączonych kroplami płynu. Kwadratowe karteczki bardzo często są pokryte obrazkami związanymi z kulturą masową.

Substancje psychoaktywne wyraźnie i bezpośrednio oddziałują na układ nerwowy człowieka, prowadząc do zmian w sferze emocjonalnej, poznawczej i behawioralnej. Działanie narkotyków zależy m.in. od rodzaju przyjętego środka, dawki, cech indywidualnych osoby, jak i innych substancji odurzających, z którymi miesza się narkotyki, np. alkoholu. Młodzi ludzie, pchani ciekawością i chęcią przeżycia niezapomnianych wrażeń po zażyciu narkotyków, zapominają o potencjalnym niebezpieczeństwie, a mianowicie degradacji ciała i umysłu. Jednym z najbardziej poważnych „powikłań” w wyniku przyjmowania substancji psychoaktywnych jest depresja po narkotykach.