objawy adhd u 2 latka

Praca z dzieckiem nadpobudliwym wymaga cierpliwości i systematyczności. Proces pomocowy powinien się rozpocząć już na etapie diagnozy ADHD. Podstawą rozpoznania zespołu hiperkinetycznego są zawsze relacje nauczycieli i rodziców, którzy mają bezpośredni kontakt z dzieckiem. Wszystkie informacje dotyczące zachowań malucha zbiera i podsumowuje pedagog lub psycholog szkolny, a następnie dane trafiają do poradni pedagogiczno-psychologicznej, w której następuje dokładne badanie dziecka pod względem rozwoju poznawczego. Rozpoznanie upośledzenia umysłowego wyklucza diagnozę ADHD. Ostatni etap diagnostyczny to wizyta dziecka u psychiatry dziecięcego lub neurologa. W oparciu o wszystkie fazy diagnozy można dopiero postawić rzetelne rozpoznanie i wykluczyć inne zaburzenia. Jak jednak pomóc dziecku, kiedy usłyszy się słowa: „Maluch ma ADHD”?

Dzieci z ADHD (zespołem nadpobudliwości psychoruchowej), charakteryzują się nadmierną impulsywnością, ruchliwością oraz zaburzeniami koncentracji uwagi. Rodzice maluchów z ADHD bardzo często zgadzają się, aby ich szkrab zażywał leki, np. metylofenidat. Środki farmakologiczne działają tylko przez krótki okres, a ponadto mogą powodować wiele skutków ubocznych, jak wzrost tętna czy zmiany w DNA. Niektórzy rodzice dzieci z ADHD decydują się leczyć maluchy naturalnymi metodami. Powinni jednak uzbroić się w cierpliwość i opracować dokładny plan działania. Jak pomóc dziecku nadpobudliwemu? Co robić, a czego unikać? Jakie są inne sposoby leczenia dzieci nadpobudliwych?