oznaczenie cukru we krwi

Glikemia to inaczej mówiąc poziom glukozy we krwi. Oznaczenie tego parametru odgrywa bardzo istotną rolę u kobiet w ciąży, osób powyżej czterdziestego piątego roku życia oraz w diagnostyce i kontrolowaniu cukrzycy. Jakie są objawy zaburzeń glikemicznych? W jaki sposób przebiega badanie oraz jak interpretować wyniki?

Sprawdzanie poziomu cukru we krwi jest szczególnie ważne zwłaszcza w przypadku diabetyków, którzy muszą stale kontrolować glikemię. Taki rodzaj badania wykorzystywany jest w profilaktyce w kierunku cukrzycy, w jej rozpoznawaniu. Poprzez badanie poziomu cukru we krwi odbywa się również kontrola cukrzycy. Stężenie glukozy we krwi wykonywane jest w stanach hipoglikemii, tzn. przy zbyt niskim stężeniu glukozy we krwi. Poziom glikemii powinno wykonywać się, gdy pojawiają się takie objawy, jak: postępujące zmęczenie, nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, zaburzenia widzenia, niewyjaśniony spadek masy ciała, stany zapalne narządów płciowych, stany zapalne skóry.

Kluczową kwestią w leczeniu cukrzycy jest właściwe kontrolowanie stężenia glukozy we krwi. Prawidłowe wyrównanie cukrzycy zapobiega rozwojowi ostrych i przewlekłych powikłań cukrzycy. Podstawowe kryteria stosowane w ocenie skuteczności leczenia cukrzycy to stężenie glukozy na czczo oraz poziom hemoglobiny glikowanej (HbA1c). Ostatnie badania dowodzą jednak, że wartości glikemii poposiłkowej mają większy wpływ na rozwój powikłań niż poziom glukozy na czczo czy też średnia glikemia w ciągu doby.