terapia grupowa

Terapia zajęciowa to rodzaj psychoterapii mającej na celu przyspieszenie powrotu utraconych funkcji i sprawności, a w przypadkach zmian nieodwracalnych wyrobienie funkcji zastępczych. Terapia zajęciowa to metoda leczenia usprawniającego. Może przybierać różne formy.

Terapia rodzinna, to obok terapii indywidualnej czy psychoterapii grupowej, jeszcze inna forma leczenia psychologicznego. Nie ma jednej, standardowej szkoły terapii rodzinnej. Przywracanie równowagi systemowi rodzinnemu może odbywać się w różnych podejściach teoretycznych, np. w podejściu psychoanalitycznym, behawioralnym, fenomenologicznym czy systemowym. W rodzinie zawsze znajdują odzwierciedlenie dysfunkcje jednostki, która przynależy do danej rodziny. Jeżeli np. uczeń ma problemy w szkole albo ojciec straci pracę, następuje destabilizacja dotychczasowej homeostazy rodziny tak, że niejednokrotnie cały system rodzinny wymaga pomocy psychologicznej.

Psychoterapię uznaje się za specjalistyczną metodę leczenia, polegającą na intencjonalnym stosowaniu oddziaływań psychologicznych, która wykorzystuje wiedzę teoretyczną i umiejętności psychoterapeuty (psychiatry, psychologa klinicznego) w procesie niesienia pomocy. Zakres zastosowań psychoterapii jest bardzo szeroki – od zaburzeń osobowości, nerwic czy chorób psychosomatycznych, do problemów egzystencjalnych oraz w relacjach międzyludzkich. Podstawowym środkiem leczenia w psychoterapii jest związek emocjonalny, jaki powstaje między pacjentem a psychoterapeutą. Nie istnieje jedna szkoła psychoterapii. Wyróżniono cztery główne nurty psychoterapeutyczne, a wśród nich pomniejsze szkoły terapii.

Psychoterapia grupowa jest alternatywą dla psychoterapii indywidualnej. Polega ona na systematycznym uczestnictwie w spotkaniach grupy pacjentów (klientów), której przewodzi jeden lub dwóch psychoterapeutów. Czym różni się terapia w grupie od terapii indywidualnej, oprócz ilości uczestników podczas sesji psychoterapeutycznej? Odpowiedź jest niejednoznaczna – różnice tkwią zarówno w doborze nurtu psychoterapii grupowej, w regułach pracy z grupą, w dynamice procesu grupowego, w funkcjach psychoterapeuty grupowego, jak i w czynnikach leczących w grupie psychoterapeutycznej. Nie istnieje jeden określony styl pracy psychoterapeutów grupowych. Psychoterapię grupową poleca się szczególnie osobom, których problemy mają charakter społeczny, np. osoba cierpi na fobię społeczną albo ma po prostu trudności w komunikacji międzyludzkiej i porozumiewaniu się z innymi.