Taniec i muzyka zmieniają mózg na różne sposoby

U większości starożytnych kultur na świecie, taniec i muzyka były bardzo rozpowszechnione. Ta wszechobecna potrzeba tworzenia muzyki i poruszania się w jej rytmie przeniosła się do kultury współczesnej.

Jednak nowe badanie pokazuje, dlaczego niektóre dzieci mogą się bać lekcji gry na trąbce, a inne wolałyby grać na Xboxie niż uczęszczać na lekcje baletu.

Najnowsze odkrycia pokazują, że muzyka i taniec mogą mieć znaczący wpływ na zmiany neurologiczne.

Badacze z Międzynarodowego Laboratorium Badań nad Mózgiem, Muzyką i Dźwiękiem w Montrealu, w Kanadzie, aktualnie rozpoczęli badania nad tym, co zmienia muzyka i taniec w mózgu oraz w czym te zmiany są do siebie podobne lub różne.

Wcześniejsze badania wykazały, że zajęcia muzyczne od najmłodszych lat mogą zmienić ścieżki neuronowe w mózgu.

• Terapia muzyką - na czym polega?
• Terapia z wykorzystaniem muzyki jako sposób walki ze stresem
• Mata do tańca

Recenzja badań opublikowana w 2014 roku podsumowała, że najbardziej widoczne różnice poczynione przez ćwiczenia muzyczne w mózgu dotyczą połączeń przebiegających pomiędzy półkulami mózgu. Jednak, jak do tej pory, mózgom tancerzy poświęcono znacznie mniej uwagi w badaniach.

Pomimo że obie umiejętności wymagają intensywnego treningu, taniec skupia się na integrowaniu koordynacji wzrokowej, słuchowej i motorycznej, podczas gdy muzycy skupiają się na słuchowej i motorycznej integracji.

Używając zaawansowanej techniki nazywanej rozproszeniem tensora obrazowania, zespół badaczy szczegółowo przyjrzał się istocie białej u tancerzy, muzyków i osób nietrenujących żadnej z tych umiejętności.

Różnica między tancerzami a muzykami była bardziej widoczna niż mogło się wydawać.

"Odkryliśmy, że w istocie białej tancerzy i muzyków można znaleźć duże różnice pomiędzy poszczególnymi jej regionami, również w ścieżkach sensorycznych i motorycznych, zarówno na początkowym, jak i zaawansowanym etapie poznawczym” – powiedziała główna autorka Chiara Giacosa.

Najbardziej zmienione były wiązki włókien, które łączą w mózgu regiony sensoryczne z motorycznymi oraz włókna ciała modzelowatego, które przebiegają pomiędzy półkulami. U tancerzy te połączenia były szersze (bardziej rozproszone), natomiast u muzyków, te same połączenia były silniejsze, ale mniej rozproszone i wykazały większą spójność wiązek włókien.

"To sugeruje, że taniec i muzyka zmieniają mózg tancerzy i muzyków w odwrotny sposób, zwiększając ogólne połączenia i przenikanie się włókien w przypadku ćwiczeń tanecznych oraz wzmacniając konkretne ścieżki w treningu muzycznym” – powiedziała Giacosa.

Zaobserwowane różnice mogą być spowodowane treningiem całego ciała w przypadku tancerzy, co angażuje kore mózgową w szerszym stopniu, gdyż wymaga przenikania i zwiększanie rozmiaru włókien, podczas gdy muzycy raczej skupiają się na treningu konkretnych partii ciała jak palce lub usta, co ma mniejsze odzwierciedlenie w korze mózgowej.

Kolejną ciekawostką jest to, że mózgi tancerzy i muzyków, pomimo zmian wywołanych ćwiczeniami, są bardziej podobne do mózgów osób, które nie praktykują ani muzyki, ani tańca niż do siebie nawzajem.

"[...] Nasze grupy tancerzy i muzyków były wybrane w szczególny sposób. Miały to być grupy ekspertów, aby było nam łatwiej dostrzec różnice między nimi” – wyjaśnia Giacosa. Jednak z drugiej strony, grupa kontrolna była bardzo zróżnicowana pod kątem zainteresowań i doświadczeń życiowych.

Wyniki tych badań są nie tylko interesujące, ale mogą mieć wpływ na zmiany w edukacji i rehabilitacji.

"Zrozumienie, jak taniec i muzyka wpływają na nasz mózg, pozwoli na ich stosowanie w celu wzmocnienia leczenia lub aby łagodzić trudności wywołane przez choroby związane z określonymi połączeniami w sieci mózgowej" - mówi specjalista.

Taniec i muzykoterapia są badane pod kątem ich potencjalnego zastosowania w leczeniu takich chorób, jak parkinson czy autyzm. Prof. Penhune ma nadzieje, że wyniki najnowszych badań będą wstępem do dalszych badań nad wykorzystaniem sztuki w leczeniu chorób.