Tatuaż rogówki

Przyczyny wykonywania tatuażu na oku są różne. Większość pacjentów chce poprawić wygląd oczu po chorobie lub wypadku. U niektórych osób powodem wykonania tatuażu jest potrzeba korekty wzroku, szczególnie w przypadku osób z albinizmem, aniridią, colobomą, iridodialysis i stożkiem rogówki. Główną przyczyną jest jednak chęć zmiany wyglądu oka, zwłaszcza jeśli u danej osoby wystąpiło zmętnienie rogówki, które powoduje zmianę koloru części. Tatuowanie rogówki wykonywane jest także w przypadku, gdy występują blizny na rogówce, które tworzą nieprzezroczysty lub półprzezroczysty obszar na oku. Zmętnienie rogówki, jak i blizny na niej mogą być wynikiem zaćmy, zapalenia rogówki czy bielma. Jeśli rogówka jest tatuowana, możliwe jest przywrócenie poprzedniego koloru oka. Pacjenci, którzy utracili całkowicie wzrok lub częściowo i nie mają możliwości jego odzyskania, decydują się na tatuowanie rogówki.

Istnieje kilka metod tatuowania oka. W większości przypadków środek barwiący aplikuje się bezpośrednio na rogówkę. Następnie lekarz wprowadza igłę do oka. Wprowadzanie barwnika następuje poprzecznie lub pionowo. Pozwala to na uzyskanie jednolitego zabarwienia w każdym miejscu oraz minimalizuje pojawienie się podrażnienia oka. Jedna z metod polega na nakłuwaniu wielokrotnym zrębu rogówki specjalną igłą, którą wprowadzana jest za każdym razem nowa partia barwnika. Inną metodą jest zaś nakłuwanie igłą z tuszem 3 krawędzi zrębu rogówki. Niedawno wprowadzona w Stanach Zjednoczonych metoda tatuowania oka, polega na tym, że najpierw zostaje usunięty nabłonek rogówki, po czym umieszczany jest na 2 minuty jałowy kawałek bibuły nasączony 2% roztworem chlorku platyny, a następnie na 25 sekund jałowy kawałek bibuły nasączony 2% hydrazyną. Istnieją jeszcze inne metody i używane są do tego różnego rodzaju narzędzia.

Barwniki do tatuowania rogówki są różne. Obecnie stosowane są barwniki chemiczne, barwniki pochodzenia organicznego i pigmenty błony naczyniowej otrzymywane z oczu zwierząt. Do barwników chemicznych zaliczamy barwniki metaliczne – chlorek platyny lub złota. Barwienie środkiem organicznym polega na impregnacji węgla. Jest to metoda trudniejsza, wymaga więcej czasu, ale bardziej trwała niż w przypadku środków metalicznych.

Zalety tatuażu na oku:

• oko szybko się goi;
• daje dobre rezultaty;
• zmniejsza skutki zmętnienia rogówki;
• pozwala zredukować odbicia światła po utracie tęczówki;
• może zwiększać ostrość wzroku.

Niestety zabieg, jakim jest tatuowanie rogówki ma także swoje wady. Przede wszystkim jest to trudność w jego wykonaniu. Istnieje także pewne ryzyko jego powikłań w postaci infekcji, przebicia rogówki czy powstaniu krwotoków. Mogą pojawić się także owrzodzenia w miejscach nacięć lub nakłuć. W rzadkich przypadkach może dojść do trwałego uszkodzenia nabłonka rogówki. Często tatuowane miejsce blednie i rezultat rzadko jest trwały. Niekiedy konieczne jest powtórne tatuowanie oka.

Źródła

1. Rogówka
2. Izdebska J. (red.), OKULISTYKA Podręcznik dla studentów, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-60290-15-6
3. Kański J.J. Okulistyka kliniczna, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-120-4
4. Niżankowska M. H. Okulistyka - podstawy kliniczne, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 83-200-3224-6