Tętniak rzekomy
Klasyczny tętniak to odcinek naczynia tętniczego, który, na skutek zmian chorobowych lub wrodzonej wady dotyczącej ściany tętnicy, uległ poszerzeniu. O tętniaku mówimy, gdy średnica zmiany jest minimum dwukrotnie większa niż prawidłowa średnica danego naczynia. Istotne jest, że ścianę tętniaka stanowi ściana naczynia.
Tętniak rzekomy występuje na skutek uszkodzenia tętnicy.
W tym artykule:
W przypadku tętniaka rzekomego ograniczenie, czy worek tętniaka, stanowi torebka łącznotkankowa. Tętniak rzekomy tworzy się na skutek uszkodzenia tętnicy i wydostania się krwi poza naczynie.
Początkowo zmiana taka nasi nazwę krwiaka tętniącego. Z czasem, gdy krwiak zostanie otoczony torebką, przeistacza się w tętniaka. Najczęstszą przyczyną powstawania tętniaków rzekomych są urazy tętnic, zwykle tętnic kończyn dolnych.
Tętniak rzekomy tętnicy udowej jest najczęstszym miejscowym powikłaniem koronarografii. Wprowadzenie cewnika do serca za pośrednictwem tętnicy udowej uszkadza jej ścianę.
Mimo kilkugodzinnego stosowania po zabiegu opatrunku uciskowego w okolicy pachwiny (lub nadgarstka, jeśli zabieg był wykonywany z dostępu tętnicą promieniową - zależne od kliniki) czasem z krwiaków powstają tętniaki rzekome.
Tego typu powikłania mogą również pojawić się po operacjach naprawczych tętnic w miejscach zespolenia protezy z tętnicą. W zależności od rozmiaru tętniaka podejmuje się decyzję o obserwacji lub o leczeniu chirurgicznym.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
