Voltaren roztwór – skład, dawkowanie, wskazania i przeciwwskazania

Voltaren roztwór do wstrzykiwań lub sporządzania roztworu do infuzji to preparat o działaniu ogólnym. Lek zawiera diklofenak sodowy, należący do grupy tak zwanych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Ma działanie przeciwreumatycznie, przeciwzapalnie, przeciwbólowo i przeciwgorączkowo.

Jedna ampułka produktu leczniczego Voltaren zawiera 75 mg diklofenaku sodowego (Diclofenacum natricum). Pozostałe składniki to: mannitol, sodu pirosiarczyn, alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sodu wodorotlenek, woda do wstrzykiwań.

Preparat ma postać roztworu do wstrzykiwań lub sporządzania roztworu do infuzji. Podaje się go we wstrzyknięciach domięśniowych lub dożylnie. Podania dożylne są stosowane tylko w wybranych wskazaniach i tylko pod warunkiem, że chory pozostaje w leczeniu na oddziale szpitalnym.

Domięśniowo lek stosuje się zazwyczaj w dawce 75 mg - jedna ampułka na dobę, w głębokim wstrzyknięciu w górny zewnętrzny kwadrant pośladka. Leku Voltaren nie wolno podawać w dożylnym jednokrotnym, krótkotrwałym wstrzyknięciu.

Preparat po odpowiednim rozcieńczeniu powinien być podawany we wlewie dożylnym. W leczeniu umiarkowanego do ciężkiego bólu pooperacyjnego podaje się 75 mg preparatu (we wlewie dożylnym trwającym 30–120 minut).

Roztwór Voltaren należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy przekraczać zalecanych dawek. Kluczowe jest dostosowanie dawki indywidualnie dla każdego pacjenta i stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy okres.

Produkt leczniczy Voltaren w ampułkach nie powinien być podawany dłużej niż 2 dni. W razie potrzeby leczenie może być kontynuowane tabletkami lub czopkami.

Voltaren stosuje się domięśniowo w przypadku:

• zaostrzeń zapalnych lub zwyrodnieniowych postaci choroby reumatycznej: zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, choroby zwyrodnieniowej stawów, zapalenia stawów kręgosłupa, reumatoidalnego zapalenia stawów, zespołów bólowych związanych ze zmianami w kręgosłupie, reumatyzmu pozastawowego.
• ciężkich napadów migreny,
• ostrych napadów dny,
• kolki nerkowej i wątrobowej,
• bólów spowodowanych pourazowymi i pooperacyjnymi stanami zapalnymi i obrzękami.

Voltaren podaje się dożylnie w leczeniu lub profilaktyce bólów pooperacyjnych u pacjentów pozostających w leczeniu szpitalnym.

Przeciwwskazaniem do stosowania leku Voltaren jest nadwrażliwość na diklofenak, pirosiarczyn sodu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, a także czynna lub podawana w wywiadzie choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienie lub perforacja oraz ostatni trymestr ciąży, a także podawane w wywiadzie krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja (związane z wcześniejszym leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi), ciężka niewydolność wątroby, nerek i serca.

Nie należy go stosować także u osób, u których podanie kwasu acetylosalicylowego lub innych leków hamujących syntezę prostaglandyn może być przyczyną wystąpienia napadu astmy, pokrzywki lub ostrego nieżytu nosa.

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Voltaren ampułki u dzieci i młodzieży ze względu na dawkę. Nie należy stosować preparatu u kobiet karmiących piersią.

Voltaren, jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane. Co ważne, te nie pojawiają się u wszystkich. Najczęściej jest to niestrawność, ból brzucha, nudności, biegunka, wzdęcia, wymioty, jadłowstręt, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, bóle i zawroty głowy, wysypka, podrażnienie, ból lub stwardnienie w miejscu podania. Pozostałe działania niepożądane występują rzadko lub bardzo rzadko.

Ryzyko działań niepożądanych zmniejsza przyjmowanie leku w najmniejszej dawce skutecznej przez najkrótszy okres konieczny do łagodzenia objawów. To dlatego tak ważne jest, by lek stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.