Waginoza bakteryjna- czym jest i w jaki sposób się objawia, czynniki ryzyka, leczenie
Waginoza bakteryjna często jest mylona przez pacjentów z bakteryjnym zapaleniem pochwy. W rzeczywistości, waginoza bakteryjna oznacza zaburzenie równowagi mikrobiologicznej pochwy, które jest związane z nadmierną ilością patologicznych bakterii. Jak wyglądają objawy waginozy bakteryjnej? W jaki sposób się ją leczy?
Leczenie waginozy bakteryjnej opiera się na stosowaniu określonych środków farmaceutycznych. Zazwyczaj są to antybiotyki lub chemioterapeutyki wykazujące właściwości przeciwbakteryjne. 
W tym artykule:
Czym jest waginoza bakteryjna?
Waginoza bakteryjna (bacterial vaginosis) wiąże się z zaburzeniem równowagi mikrobiologicznej w pochwie kobiety. W przebiegu waginozy bakteryjnej zmniejsza się ilość pożytecznych pałeczek kwasu mlekowego (Lactobacillus) i niekontrolowanie rośnie ilość bakterii patologicznych (zazwyczaj są to beztlenowe bakterie Gardnerella vaginalis).
Do innych szczepów bakterii patologicznych zaliczamy również: Bacteroides fragilis, Veilonella parvula, Fusobacterium spp , Eubacterium lentum oraz Clostridium spp. Nie należy zapominać również o bakteriach Mycoplasma hominis i Atopobium vaginae. Waginoza bakteryjna to jedna z najczęściej diagnozowanych dolegliwości u kobiet w wieku prokreacyjnym.
Wraz z namnażaniem się liczby „złych bakterii”, zmienia się pH kobiecej pochwy. W normalnych warunkach odpowiednie pH pochwy powinno wynosić od 3,6 do 4,5. W przebiegu waginozy bakteryjnej pH może wynosić nawet 7,0.
Waginoza bakteryjna – czynniki ryzyka
Etiologia waginozy bakteryjnej nie została do końca wyjaśniona, jednak za główne czynniki ryzyka uznaje się:
- nieodpowiednią higienę,
- częste kontakty seksualne z różnymi partnerami,
- stosowanie antybiotykoterapii,
- częste irygacje pochwy,
- nieodpowiednią dietę,
- częste korzystanie z basenów i saun.
W jaki sposób objawia się waginoza bakteryjna?
Waginoza bakteryjna (bacterial vaginosis) w większości przypadków związana jest z namnażaniem się beztlenowej bakterii Gardnerella vaginalis. W przebiegu waginozy stosunek bakterii tlenowych do beztlenowych diametralnie się zwiększa z 1:5 do 1:1000. Beztlenowa bakteria zwana Gardnerellą vaginalis przywiera do komórek nabłonka tworząc komórki jeżowe, tzw. clue cells i ułatwia kolonizację innym patogenom. W jaki sposób objawia się waginoza bakteryjna? U większości pacjentek obserwuje się obfite, a zarazem rzadkie upławy pochwowe w kolorze szaro-białym.
Wydzielina zazwyczaj posiada intensywny rybi zapach. Inne objawy waginozy bakteryjnej to: świąd pochwy i sromu, ból pochwy, * podrażnienie okolic intymnych. W przypadku niektórych pacjentek waginoza bakteryjna przebiega całkowicie bezobjawowo.
Zobacz także:
Rozpoznanie
Rozpoznanie bakteryjnej waginozy w większości przypadków stawiane jest na podstawie tzw. kryteriów Amsela (3 z 4 kryteriów muszą zostać potwierdzone): pH wydzieliny pochwowej większe niż 4,5, obecność komórek jeżowych, czyli tzw. clue cells w preparacie mikroskopowym, pozytywny test aminowy (rybi zapach wydzieliny pochwowej po dodaniu do niej roztworu wodorotlenku sodu (KOH) charakterystyczna wydzielina pochwowa z małą ilością leukocytów.
Ponadto, u niektórych pacjentek zleca się wykonanie badania mikrobiologicznego z oceną według skali Nugenta.
Leczenie waginozy bakteryjnej
Leczenie waginozy bakteryjnej opiera się na stosowaniu określonych środków farmaceutycznych. Zazwyczaj są to antybiotyki lub chemioterapeutyki wykazujące właściwości przeciwbakteryjne. Wielu lekarzy zaleca przyjmowanie metronidazolu, przeciwbakteryjnego leku, który wykazuje szczególną skuteczność przeciw bakteriom beztlenowym. Innym środkiem pomocnym w przypadku waginozy bakteryjnej jest roztwór chlorowodorku benzydaminy, który służy do przemywania zewnętrznych okolic intymnych. Działa on przeciwzapalnie, przeciwbólowo oraz antyseptycznie.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
