Węzły chłonne szyi – funkcje, przyczyny powiększania, leczenie

Węzły chłonne szyi to struktury odgrywające istotną rolę w utrzymywaniu odporności organizmu. Są one położone w okolicach naczyń limfatycznych i są odpowiedzialne za oczyszczanie z toksyn limfy oraz produkcję przeciwciał.

Działanie węzłów chłonnych jest bardzo ważnym markerem stanu organizmu. Ich powiększenie (limfadenopatia) w okolicy szyi jest najczęściej oznaką toczących się w organizmie procesów zapalnych. Powiększenie węzłów chłonnych szyi objawia się głównie bolesnością oraz skokami temperatury.

Przyczyny powiększania się węzłów chłonnych szyi są różnorodne i należą do nich przede wszystkim zapalenia miejscowe (zlokalizowane) jako wynik zakażenia miejscowego do których zalicza się zapalenie:

• gardła,
• migdałków,
• krtani,
• języka,
• podniebienia,
• przełyku,
• zębów,
• dziąseł,
• nosa,
• zatok przynosowych i uszu.

Wymienione stany zapalne prowadzą do sytuacji w których węzły chłonne mają kształt guza, który jest tkliwy i bolesny. Nie można go przesuwać względem podłoża.

Ponadto węzły chłonne szyi powiększają się przy chorobach takich jak:

• gruźlica,
• ziarnica złośliwa (Hodgkina).**

Przy gruźlicy węzły chłonne szyi są raczej niebolesne i tworzą zrosty.  Ziarnica złośliwa natomiast objawia się tym, że węzły chłonne się ze sobą zlewają i są nieprzesuwalne.Tej chorobie towarzyszą także inne objawy do których należą: podwyższone OB, suchość i świąd skóry, gorączka i nocne poty, powiększenie śledziony, leukocytoza z obecnością eozynofili i limfocytów. Jako, że węzły chłonne są dobrą drogą transportową to często docierają do nich przerzuty różnych nowotworów.

Powiększenie się węzłów chłonnych szyi jest stanem alarmowym dlatego nie wolno go lekceważyć i należy szybko udać się do lekarza. Najczęściej stosowanym leczeniem jest podawanie antybiotyków, które mają zahamować toczący się stan zapalny. Czasami konieczne jest zastosowanie zabiegów na przykład laryngologicznych w zależności od punktu wyjścia zakażenia. W przypadku chorób nowotworowych i ich przerzutów zwykle konieczne jest wykonanie biopsji i badania histopatologicznego, które może określić rodzaj zmian.