WHO ogłosiła międzynarodowy alarm. Nowe ognisko eboli budzi niepokój

Alarm epidemiologiczny pojawił się po zgłoszeniu tajemniczej choroby o wysokiej śmiertelności w prowincji Ituri w Demokratycznej Republice Konga. Eksperci podkreślają, że chodzi o szczególnie niebezpieczny wariant wirusa Bundibugyo (BVD). WHO ocenia ryzyko jako wysokie na poziomie krajowym i regionalnym, choć obecnie niskie globalnie.

Pierwsze informacje trafiły do WHO 5 maja 2026 roku. W ciągu zaledwie kilku dni zmarło tam czterech pracowników ochrony zdrowia. Do 15 maja zgłoszono już 77 podejrzanych przypadków i 67 zgonów. Ognisko objęło kilka stref zdrowia, w tym Mongbwalu, Rwampara i Bunia.

Służby sanitarne zidentyfikowały również dziesiątki osób, które miały kontakt z zakażonymi. Część z nich rozwinęła objawy choroby i zmarła jeszcze przed izolacją. W połowie maja Uganda potwierdziła dwa przypadki zakażenia wirusem Bundibugyo u osób, które przyjechały z Demokratycznej Republiki Konga w celu uzyskania pomocy medycznej.

Na razie nie ma dowodów na lokalną transmisję wirusa w Ugandzie, jednak sytuacja jest stale monitorowana. WHO zaznacza, że ryzyko dalszego rozprzestrzeniania się choroby zwiększają trudności logistyczne, ograniczenia w przemieszczaniu się oraz niestabilna sytuacja w regionie.

Wirus Bundibugyo należy do grupy wirusów ebola i wywołuje ciężką gorączkę krwotoczną. Do zakażenia może dojść poprzez kontakt z krwią lub wydzielinami zakażonych zwierząt, a następnie między ludźmi poprzez bezpośredni kontakt z płynami ustrojowymi chorej osoby.

Okres inkubacji wynosi od 2 do 21 dni. Chorzy stają się zakaźni dopiero po wystąpieniu objawów. Początkowo pojawiają się gorączka, silne osłabienie, bóle mięśni, głowy i gardła. Później mogą wystąpić wymioty, biegunka, wysypka, niewydolność narządów oraz krwawienia wewnętrzne i zewnętrzne. Według danych WHO śmiertelność w poprzednich ogniskach wirusa Bundibugyo wynosiła od 30 do 50 proc.

Eksperci zwracają uwagę, że w przeciwieństwie do najbardziej znanego wariantu wirusa Ebola Zair, dla wirusa Bundibugyo nadal nie istnieje zatwierdzona szczepionka ani celowane leczenie. WHO poinformowała jednak, że trwają prace badawcze nad potencjalnymi metodami terapii i ochrony przed zakażeniem.

Międzynarodowe służby epidemiologiczne prowadzą obecnie intensywne dochodzenie, które ma ustalić źródło zakażeń oraz dokładne drogi transmisji wirusa.

Źródło: GIS