Zapomniana choroba wróciła. Szyja Nerona jest jednym z jej kluczowych objawów

Błonicę, inaczej dyfteryt, wywołują bakterie moczugowca błonicy. Do zarażenia dochodzi drogą kropelkową oraz przez bezpośredni kontakt z osobą chorą, ozdrowieńcem lub nosicielem. Bakteria wnika do organizmu przez nos lub jamę ustną i kolonizuje błony śluzowe górnych dróg oddechowych, rzadziej błonę śluzową innych okolic lub skórę. Chorobę uznawano za zapomnianą, ale powróciła. Ostatnio przypadki zanotowano m.in. w Australii.

- Błonica jest groźną chorobą, na którą najczęściej chorują dzieci. Choroba zaczyna objawiać się zmianami w gardle przypominającymi anginę. Jednak naloty na migdałkach są "płatowe", szaro-sino-żółte, znacznie większe niż w przypadku anginy. Zmiany pojawiają się także na węzłach chłonnych i mogą przechodzić w kierunku krtani, stwarzając ryzyko uduszenia się – tłumaczy w rozmowie z WP abcZdrowie prof. dr hab. n. med. Anna Boroń-Kaczmarska specjalistka chorób zakaźnych, hepatolog i kierownik Kliniki Chorób Zakaźnych, Hepatologii i Transplantacji Wątroby w Szczecinie.

O wiele rzadziej dochodzi do zajęcia spojówek, ucha środkowego, błon śluzowych, narządów płciowych albo zranionej skóry.

Prof. Boroń-Kaczmarska dodaje, że bakteria moczugowca wytwarza toksynę, która wnika przez uszkodzone powłoki, dostaje się do krwiobiegu i może uszkadzać wiele różnych narządów wewnętrznych, takich jak: nerki, nadnercza, serce, wątroba i ośrodkowy układ nerwowy.

- Groźne są również powikłania choroby, ponieważ uszkodzeniu może ulec serce. Wówczas może dojść do zatrzymania akcji serca. Do zagrażających życiu powikłań błonicy należy też niedrożność dróg oddechowych, ponieważ chory może się udusić. Choroba doprowadza też do porażenia mięśni oddechowych, które mogą wywołać groźną w skutkach niewydolność oddechową. W swojej 50-letniej praktyce lekarskiej na szczęście nie spotkałam pacjenta z błonicą i wydaje się, że nie jest to choroba, która na większą skalę może być odnotowywana w Polsce – twierdzi lekarka.

Jednym z charakterystycznych objawów błonicy jest powiększenie węzłów chłonnych na szyi. Skutkuje to opuchlizną tego miejsca, którą określa się jako szyja Nerona (a także jako szyję cesarza, szyję prokonsula).

Inne objawy błonicy to:

• ból gardła,

• wysoka gorączka,

• wysokie tętno,

• dysfunkcja krtani;

• biały nalot na migdałach;

• zaburzenia pracy serca;

• nieświeży zapach z ust;

• zmiany w jamie nosowo-gardłowej;

• bladość;

• niskie ciśnienie krwi.

Jak wyjaśnia prof. Boroń-Kaczmarska, w leczeniu błonicy najczęściej stosuje się antybiotykoterapię, która polega na przyjmowaniu penicyliny. Choremu podaje się też antytoksyny, aby zapobiec procesowi demielinizacji, który w konsekwencji powoduje zaburzenia funkcjonowania układu nerwowego.

Pacjent z błonicą powinien być odizolowany od innych, by ich nie zarażać. Izolację można przerwać, gdy w próbkach pobranych z nosa i gardła w ciągu sześciu dni, nie zostanie potwierdzona obecność bakterii.

Katarzyna Gałązkiewicz, dziennikarka Wirtualnej Polski