Zatrucie pestkami moreli. "Naturalny lek na raka" jest bardzo niebezpieczny

Eksperci przytaczają w raporcie historię 67-letniego mężczyzny z Australii, u którego zdiagnozowano nowotwór gruczołu krokowego. Raka udało się wyleczyć, ale mężczyzna przyjmował własnoręcznie przygotowywany ekstrakt z pestek moreli, by choroba nie wróciła.

Przez 5 lat przyjmował dwie łyżeczki ekstraktu z pestek moreli i 3 tabletki preparatu ziołowego, który zawierał sproszkowane pestki. Oznacza to, że dziennie przyjmował ok. 17 mg cyjanku.

• Często mylone z przeziębieniem. Świadczą o rozwijającym się nowotworze

Co ciekawe, taka ilość niebezpiecznej dla zdrowia substancji nie dawała silnych objawów. Alternatywne leczenie na własną rękę wyszło na jaw dopiero podczas rutynowych badań. We krwi mężczyzny lekarze wykryli wtedy niebezpiecznie wysoki poziom tiocyjanianu. To produkt uboczny rozkładu cyjanku.

Dlaczego to takie niebezpieczne? Cyjanek zakłóca pobieranie tlenu przez komórki. Objawem zatrucia są nudności, zmęczenie, bóle głowy, poczucie ogólnego rozbicia i słabe samopoczucie. Długotrwałe przyjmowanie cyjanku może doprowadzić do utraty przytomności, obniżenia ciśnienia krwi, niewydolności płuc, a nawet do śmierci.

Na szczęście 67-latka udało się uratować. Miał jednak poważne zatrucie.

Pestki moreli są popularnym produktem wśród osób, które stosują leczenie sposobami naturalnymi. Zawierają amigdalinę, zwaną także witaminę B17 lub laetrile (letril), która nadaje pestkom charakterystyczny gorzki smak. Szczególnie popularnym jej źródłem są gorzkie migdały, pestki moreli i wiśni, a także jabłek i czereśni.

• Nie stosuj na własną rękę płynu Lugola. Może być bardzo niebezpieczny

Antynowotworowe właściwości amigdaliny postanowili sprawdzić eksperci. W prowadzonych przez Narodowy Instytut Raka (NCI) badaniach przedklinicznych z użyciem witaminy B17 naukowcy stwierdzili brak reakcji na leczenie letrilem. Zarówno wtedy, gdy był podawany samodzielnie, jak wtedy gdy aplikowano go z enzymem, który wspomaga wydzielanie w organizmie cyjanku z amigdaliny.

Naukowcy zauważyli też, że w czasie, gdy podawali zwierzętom amigdalinę z enzymem, zwiększyła się liczba efektów ubocznych.

Źródła

1. casereports.bmj.com, iflscience.com