Ziarnina - miejsca występowania na ciele, leczenie, blizny

Ziarnina to tkanka, powstająca w trakcie gojenia się ran w procesie ziarninowania. Zwykle przerwanie ciągłości skóry goi się poprzez rychłozrost, czyli zbliżanie się tkanek do siebie, aż do powstania niewielkiej blizny.

W niektórych przypadkach (np. gdy brzegi rany są bardzo od siebie oddalone) proces ten staje się niemożliwy i ciało przechodzi do innego sposobu gojenia zmian. Ziarninowanie zajmuje dużo więcej czasu i polega na produkowaniu przez organizm dużej ilości tkanki łącznej.

Nowa tkanka skutecznie wypełnia ubytek w ciele, powstały na skutek oparzenia, urazu czy zakażenia. Ziarninowanie rany to więc metoda naprawy komórek o braku lub zbyt małej zdolności do regeneracji, potocznie określana jest jako dzikie mięso.

Wyróżnia się kilka postaci klinicznych ziarniny:

• ziarnina brodawkowata,
• ziarnina wrzodziejąca,
• ziarnina śluzowa,
• ziarnina mieszana,
• ziarnina wrzodziejąca,
• ziarnina nieswoista.

Gojenie przez ziarninowanie może wystąpić w różnych miejscach na ciele, szczególnie wtedy, gdy rana jest rozległa, jej brzegi są od siebie oddalone lub tkanki nie mają wystarczającej zdolności do regeneracji. Poniżej przedstawiamy najpopularniejsze miejsca, w których powstaje tkanka ziarninowa (dzikie mięso na ranie).

Ziarnina w uchu - ziarnina a piercing

Ziarnina ucha to skutek przewlekłego stanu zapalnego (ziarnina zapalna ucha) lub zabiegów kosmetycznych w obrębie małżowiny usznej (przekłucie, podrażnienie przez kolczyk, odgniecenie rany podczas snu).

Ziarnina spowodowana przez piercing ma dużą tendencję do krwawienia i może nawracać nawet po wygojeniu, szczególnie gdy jej powstanie wynikało z kontaktu z ciałem obcym.

Ziarnica ucha może być bardzo rozległa i doprowadzić do powstania polipów. W przypadku braku skuteczności innych metod, leczenie ziarniny w uchu wymaga interwencji chirurgicznej.

Warto pamiętać, że gojenie ran w postaci dzikiego mięsa może wystąpić również w okolicy nosa, brwi, pępka i w innych miejscach, gdzie nosimy kolczyki.

Ziarninowanie rany pooperacyjnej

Ziarninowanie to etap gojenia rany, który polega na powolnym zbliżaniu się brzegów, podczas gdy ubytek wypełnia dzikie mięso. Proces ten może nastąpić na skutek rany otwartej, ale również przerwania ciągłości skóry w czasie operacji, co wymaga założenia szwów (gojenie rany po szyciu). Niestety ziarninowanie rany pooperacyjnej wydłuża proces powrotu do zdrowia i bardzo często pozostawia po sobie sporą, widoczną bliznę.

Ziarnina zęba

Ziarnina po usunięciu zęba to całkowicie naturalny proces, który nie powinien stanowić powodu do niepokoju. Gojenie rany przez ziarninowanie warto skonsultować ze stomatologiem, gdy odczuwamy silny ból, a z zębodołu lub okolicznych tkanek wydobywa się ropa (tzw. wysięk z rany).

Ziarnica zęba może pojawić się również na skutek choroby przyzębia, próchnicy lub nieprawidłowo wykonanego leczenia kanałowego. U wielu pacjentów stan ten nie wywołuje żadnych dolegliwości i jest rozpoznawany całkowicie przypadkowo, podczas wykonywania zdjęcia RTG. Ziarnina dziąsła częściej zmusza do wizyty u dentysty, szczególnie wtedy, gdy staje się widoczna lub wywołuje dyskomfort.

Ziarnina pochwy

U wielu kobiet rozpoznawana jest ziarnina po porodzie naturalnym, który doprowadził do urazu krocza (pęknięcia lub nacięcia). Powstała w ten sposób rana szyta może mieć tendencję do rozchodzenia się, a jej środek zaczyna wypełniać nowa tkanka.

Proces gojenia rany trwa dłużej i niestety zdarza się, że wymaga przeprowadzenia kolejnych zabiegów. Dzikie mięso jako etap gojenia rany może wystąpić również po różnych operacjach ginekologicznych.

Ziarnina to etap gojenia rany, który nie wymaga leczenia. Jest co prawda mniej korzystny dla pacjenta, ponieważ nie wygląda zdrowo i zajmuje więcej czasu, ale nie jest niebezpieczny.

Leczenie dzikiego mięsa skupia się więc przede wszystkim na wzmożonym dbaniu o ranę, poprzez zachowywanie higieny i częste zmiany opatrunków (raz lub dwa razy w ciągu dnia).

Ziarninowanie prowadzi do powstawania bardzo delikatnej tkanki, która może krwawić lub powodować wydobywanie się płynu surowiczego z rany.

Zalecane jest bardzo delikatne oczyszczanie skóry specjalnymi preparatami i okrywanie rany opatrunkiem hydrożelowym lub jałową, wilgotną gazą. Warto mieć na uwadze, że gojenie ran może skończyć się nadkażeniem, w związku z czym bardzo często pacjenci słyszą zalecenie o stosowaniu antybiotyku do stosowania miejscowego lub doustnego.

W przypadku ziarniny po piercingu należy zrezygnować ze spania na tej stronie ciała, po której zostało wykonane przekłucie, o ile jest to możliwe. Niektórzy są zdania, że gojenie się ran przyspiesza papka z aspiryny lub olejek herbaciany, ale nie udowodniono medycznie skuteczności tych metod.

Wskazaniem do wizyty lekarskiej są:

• sączące rany,
• zaropiała rana,
• ślimaczenie rany,
• ziarnina paznokcia,
• ropiejąca rana na nodze i innych częściach ciała,
• trudno gojąca się rana,
• dzikie mięso po porodzie,
• zszyta rana, która ulega rozejściu,
• dzikie mięso w jamie ustnej.

Niekiedy fazy gojenia ran nie przebiegają prawidłowo i konieczne jest mechaniczne oczyszczenie rany lub usuwanie ziarniny przez chirurga.

Lekarz może zaproponować też przyżeganie, potocznie określane mianem wypalaniem rany. Zabieg ten polega na termicznym lub chemicznym przyspieszeniu gojenia patologicznych lub krwawiących tkanek.

Ziarninowanie to niekorzystny sposób gojenia ran, ponieważ zajmuje wiele czasu i często krwawi. Dodatkowo po wygojeniu często pozostają nieestetyczne, często nierówne blizny.

Niestety nie da się zapobiec powstawaniu trwałych śladów po ziarninowaniu skóry i ran. Pacjenci są zmuszeni zaczekać do całkowitego wygojenia ciała, dopiero wtedy mogą sięgnąć po specjalne maści lub zdecydować się na zabieg usuwania blizn.