ZUS przyznał mniej rent. Statystyki pokazują wyraźne trendy

Renta z tytułu niezdolności do pracy jest przyznawana osobom, które uzyskały orzeczenie o co najmniej częściowej niezdolności do pracy. Zgodnie z przepisami niezdolność ta musi powstać w odpowiednim momencie wskazanym w ustawie, a wnioskodawca musi posiadać wymagany okres składkowy i nieskładkowy. Jest to świadczenie skierowane do osób, które na skutek choroby lub wypadku straciły zdolność do pracy.

Renty z tytułu niezdolności do pracy nie należy mylić z rentą socjalną. To drugie świadczenie jest przyznawane osobom z orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało przed osiągnięciem pełnoletniości lub w trakcie nauki. Jego wysokość jest równa najniższej rencie z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.

Spośród przyznanych w 2025 roku 40 076 rent z tytułu niezdolności do pracy, strukturę świadczeń stanowiły:

• 27 072 renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (najniższa możliwa kwota: 1409,18 zł brutto),
• 10 190 rent z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (najniższa możliwa kwota: 1878,91 zł brutto),
• 2 814 rent z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, do których przyznano dodatek pielęgnacyjny (354,84 zł).

Powyższe statystyki nie obejmują jeszcze pełnych danych, ponieważ nie uwzględniają np. rent, które odwieszono po uprzednim zawieszeniu. Dzieje się tak, gdy zarobki rencisty przekraczają wyznaczony przez ZUS limit (powyżej 130 proc. przeciętnego wynagrodzenia). Zjawisko to określane jest mianem pułapki rentowej. Jeśli zarobki ponownie mieszczą się w ustawowym progu, wypłatę renty można wznowić. Biorąc pod uwagę również takie powtórne przyznania świadczeń, w 2024 roku było ich łącznie 46,2 tys. Przeciętna renta z tytułu niezdolności do pracy wyniosła wówczas 2592,62 zł.

Jak informuje ZUS, zdecydowana większość osób, którym przyznano rentę, to mężczyźni. W 2025 roku było ich 25 633, podczas gdy kobiet – 14 443. Różnice są widoczne również w średnim wieku nowych rencistów. W przypadku mężczyzn było to 54,1 roku, natomiast u kobiet – 49,5 roku. Przeciętny wiek osoby otrzymującej rentę (bez podziału na płeć) wyniósł 52,5 roku.

Dane pokazują wyraźną zależność między wiekiem a liczbą przyznawanych świadczeń. W młodszych grupach wiekowych renty przyznawane są stosunkowo rzadko:

• Wśród osób poniżej 30. roku życia liczba nowych rent w poszczególnych rocznikach wynosiła najczęściej od kilkudziesięciu do około 200 rocznie.
• W grupie około 40. roku życia było to już ponad 600–700 świadczeń rocznie.
• Po 50. roku życia liczba nowych rent przekraczała tysiąc na jeden rocznik.

Najwięcej rent przyznano osobom w wieku 56–58 lat. Dla tych roczników liczba nowych świadczeń wynosiła odpowiednio: 1992, 2212 oraz 2402.

Statystyki ZUS wskazują także na wyraźny spadek liczby nowych rent przyznawanych osobom w wieku zbliżonym do emerytalnego. Kobietom w wieku 58 lat przyznano 1083 renty, a w wieku 59 lat – już tylko 463. Podobną tendencję widać u mężczyzn: u panów w wieku 63 lat przyznano 2250 takich świadczeń, natomiast u panów w wieku 64 lat – tylko 973.

Źródło: zus.pl