Zwiastują nowotwór i zakrzepicę. Najważniejszy objaw

D-dimery są to cząsteczki peptydowe (białkowe), powstające jako uboczny produkt procesu fibrynolizy, podczas którego dochodzi do rozpuszczenia istniejącego zakrzepu i przywrócenia płynności krwi. Dzięki temu naczynie, w którym został on utworzony, znów staje się drożne.

Badanie krwi na stężenie d-dimerów przeprowadzane jest w przypadku, gdy u pacjenta zachodzi podejrzenie zakrzepów i zatorów.

Powinny je wykonać osoby, u których podejrzewa się:

• żylną chorobę zakrzepowo-zatorową,
• zatorowość płucną,
• zakrzepicę żył głębokich,
• zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego.

W przypadku nadpłytkowości, która została wykryta w morfologii, również zaleca się, by takie badanie wykonać.

Objawami, które powinny nas skłonić do przeprowadzenia badania na d-dimery, są przede wszystkim bóle kończyn - głównie przy uciskaniu, obrzęk nóg, zaczerwienienie skóry kończyn, a także wzmożona ciepłota kończyny dolnej - zwłaszcza, gdy obserwujemy ją tylko w przypadku jednej kończyny.

Norma dla d-dimerów wynosi poniżej 500 mikrogramów/litr.

Stwierdzenie podwyższonego poziomu d-dimerów oznacza, że w organizmie doszło do zaburzeń w układzie krążenia i najprawdopodobniej gdzieś powstał skrzep.

Podwyższony wynik badania może wskazywać na zawał serca, ale również niedokrwienie, np. kończyn czy jelit.

Podwyższony poziom d-dimerów może towarzyszyć również kobietom w ciąży, osobom z chorobami wątroby, w stanach zapalnych i przebiegu infekcji oraz w niektórych chorobach nowotworowych.

Ponadto jedną z częstych przyczyn problemów zakrzepowych i zbyt wysokich d-dimerów wyników może być zażywanie doustnej antykoncepcji hormonalnej. Do zakrzepicy może przyczynić się również siedzący tryb życia, odwodnienie czy genetyczne uwarunkowania.

W przypadku stwierdzenia zbyt wysokiego poziomu d-dimerów należy udać się do lekarza i podjąć dalszą diagnostykę, stwierdzającą np. lokalizację zakrzepu.

Najprawdopodobniej medyk zleci nam wykonanie dodatkowych badań takich jak: USG kończyn dolnych, echo serca, w którym można stwierdzić ewentualne zatorowo-zakrzepowe nadciśnienie płucne, tomografia komputerowa.

W celu obniżenia poziomu d-dimerów stosowane jest leczenie przeciwzakrzepowe, rozrzedzające krew. U pacjentów mających skłonność do nadkrzepliwości krwi, podawane są profilaktycznie leki, które mogą temu zapobiegać w przyszłości.

W przypadku problemów zatorowo-zakrzepowych pomocne jest również noszenie specjalnych uciskowych pończoch lub podkolanówek.

Korzystny wpływ może mieć również:

• picie dużych ilości wody,
• umiarkowana aktywność fizyczna,
• unikanie wymuszonego stania lub siedzenia w jednej utrwalonej pozycji.