Zwichnięcie stawu żuchwowego - przyczyny, rozpoznanie i leczenie
Zwichnięcie stawu żuchwowego może powstać przy zbyt szerokim otwarciu ust, na przykład podczas ziewania. Pacjent nie może wtedy zamknąć ust i ma trudności z mówieniem, a także – w niektórych przypadkach – z połykaniem. Zwichniecie stawu żuchwowego może być jedno- lub dwustronne. Jeśli dochodzi do zwichnięcia obustronnego, żuchwa wystaje, utrudnione jest przełykanie i mowa, pojawia się ślinotok. Odczuwany przez pacjenta ból jest większy, jeśli oprócz zwichnięcia doszło do złamania szczęki.
Zwichnięcie stawu żuchwowego może powstać przy zbyt szerokim otwarciu ust, na przykład podczas ziewania.
W tym artykule:
Przyczyny zwichnięcia stawu żuchwowego
Niektóre osoby są bardziej narażone na zwichnięcie stawu żuchwowego. Czynnikami wpływającymi na większe prawdopodobieństwo urazu szczęki są między innymi: wcześniejsze epizody zwichnięć stawu żuchwowego, niektóre choroby tkanki łącznej, na przykład choroba Marfana lub Ehlers-Danlosa, a także płytki obszar żuchwy. Należy jednak pamiętać, że większość zwichnięć stawu żuchwowego następuje na skutek otworzenia szeroko ust, na przykład podczas ziewania, ataku padaczki lub na fotelu dentystycznym.
Nie w każdej sytuacji można uniknąć urazu szczęki. O ile możliwe jest kontrolowanie się podczas ziewania, w czasie ataku padaczki jest to niewykonalne. Ponadto wiele przypadków zwichnięć stawu żuchwowego ma związek z urazami, którym także nie sposób zapobiec. Uraz szczęki może być także powikłaniem po bezpośredniej laryngoskopii tchawicy. U niektórych pacjentów dochodzi do tak zwanego zwichnięcia nawykowego, które jest związane z wadą zgryzu. Wówczas konieczna jest korekta zgryzu. Pacjent powinien udać się do ortodonty, który przygotuje aparat korygujący, który przesuwa żuchwę do przodu. Niekiedy jednak jedynym wyjściem jest umieszczenie szyn korygujących przez chirurga.
Rozpoznanie i leczenie zwichnięcia stawu żuchwowego
W celu diagnozy wykonuje się zwykle zdjęcie rentgenowskie. W przypadku zwichnięcia żuchwy wykazuje ono przemieszczenie żuchwy. Podczas gdy w zdrowym stawie skroniowo-żuchwowym krążek stawowy znajduje się między wyrostkiem stawowym (kłykciem) głowy żuchwy a dołem stawowym, u pacjenta ze zwichnięciem stawu żuchwowego jest on w innej pozycji. W takiej sytuacji krążek uciska nerwy i naczynia krwionośne w stawie. Zaburzona zostaje równowaga struktury stawu, a pacjent odczuwa silny ból w obrębie głowy, szyi i twarzy, który może wyraźnie przypominać migrenę.
Zwichnięcie żuchwy można łatwo nastawić. Po zrobieniu tego, żuchwa jest podwiązywana do głowy za pomocą bandaża na około 2 tygodnie. Jeśli zwichnięcie nie będzie nastawione, może wymagać później leczenia operacyjnego. Czasem mogą wystąpić zwichnięcia nawykowe, które związane są z wadą zgryzu. Gdy pojawią się niepokojące objawy, należy bezzwłocznie udać się do chirurga szczękowego, ewentualnie do specjalisty w zakresie schorzeń stawu skroniowo-żuchwowego.
Zwichnięcie stawu żuchwowego może doprowadzić do zapalenia kostno-stawowego w stawie skroniowo-żuchwowym. O ile w zdrowym stawie kości z łatwością się przesuwają, na skutek zapalenia pojawia się sztywność, ból, a nawet zniekształcenie. Mimo iż zapalenie kostno-stawowe dotyka zwykle stawy kolan, bioder i pleców, może wystąpić także w stawie skroniowo-żuchwowym.
Źródła
- Wpływ urazu zgryzowego na powstawanie recesji dziąseł
- Noszczyk W., Chirurgia tom 1-2, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3121-4
- Gaździk T. (red.), Diagnostyka w ortopedii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3416-5
- Marczyński W. (red.), Postępowanie praktyczne w ortopedii i traumatologii, Medipage, Warszawa 2008, ISBN 978-83-89769-94-7
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
