25 lat obserwacji. Zaskakujący wpływ sera na rozwój demencji

Badanie objęło 27 670 dorosłych, którzy na starcie mieli średnio 58 lat. Uczestników obserwowano przez ok. 25 lat. W tym czasie 3 208 osób zachorowało na demencję. Na początku zebrano szczegółowe informacje o diecie – m.in. na podstawie dzienniczków żywieniowych i ankiet. Naukowców interesowały zwłaszcza produkty o wysokiej zawartości tłuszczu: sery (powyżej 20 proc. tłuszczu, np. cheddar, brie, gouda) oraz śmietana (ok. 30–40 proc.).

Wyniki były wyraźne: osoby jedzące co najmniej 50 g pełnotłustego sera dziennie (mniej więcej dwie plastry) miały o 13 proc. niższe ryzyko demencji w porównaniu z osobami, które jadły go mniej niż 15 g. Podobną zależność zaobserwowano dla śmietany – spożycie na poziomie min. 20 g dziennie wiązało się z ok. 16 proc. niższym ryzykiem. Co ważne, nie znaleziono podobnych powiązań dla mleka, jogurtu, kefiru, masła ani produktów o obniżonej zawartości tłuszczu.

Najmocniej efekt był widoczny w demencji naczyniowej: u osób z najwyższym spożyciem pełnotłustego sera ryzyko było niższe nawet o 29 proc. Z kolei przy chorobie Alzheimera korzystna zależność pojawiała się tylko u osób bez wariantu genu APOE-e4, uznawanego za istotny czynnik ryzyka tej choroby.

Badacze podkreślają jednak, że to badanie obserwacyjne: pokazuje związek, a nie dowód ochronnego działania sera czy śmietany. Możliwe, że znaczenie mają konkretne składniki sera (np. związki powstające w fermentacji) albo to, z czym i jak te produkty są w diecie łączone. Na razie wniosek jest prosty: nie wszystkie nabiały działają tak samo – i potrzeba kolejnych badań, zanim takie wyniki mogłyby przełożyć się na oficjalne zalecenia.

Źródło: fr.de