Acenokumarol - charakterystyka, wskazania, przeciwwskazania, skutki uboczne, interakcje z innymi lekami, dawkowanie

Acenokumarol to lek przeciwzakrzepowy, dostępny w formie tabletek doustnych. W jego składzie znajduje się substancja czynna o nazwie acenokumarol. Acenokumarol jest organicznym związkiem chemicznym, należącym do grupy antagonistów witaminy K. Stanowi on pochodną kumaryny. Działanie tego organicznego związku chemicznego zbliżone jest do działania innych antykoagulantów. Skutkiem stosowania Acenokumarolu jest rozrzedzenie krwi, a także zahamowanie czynników krzepnięcia, nazywanych zespołem protrombinowym. Lek zapobiega powstawaniu zakrzepów w obrębie naczyń krwionośnych.

Acenokumarol stosowany jest w leczeniu i profilaktyce powikłań zakrzepowo-zatorowych. Zazwyczaj przepisuje się go pacjentom z:

• zakrzepicą żylną,
• zatorowością płucną,
• zatorami tętniczymi,
• zaburzeniem rytmu serca o nazwie migotanie przedsionków,
• wrodzonym niedoborem antytrombiny III,
• przebytym zawałem serca,
• wszczepioną sztuczną zastawką serca.

Przeciwwskazaniem do stosowania leku Acenokumarol jest nadwrażliwość na substancję czynną preparatu – acenokumarol lub inne pochodne kumaryny. Kolejnym przeciwwskazaniem do stosowania Acenokumarolu jest uczulenie na którąkolwiek z substancji pomocniczych leku. Wśród innych przeciwwskazań warto wymienić również:

• ciążę lub podejrzenie ciąży,
• okres laktacji,
• zaburzenia czynności nerek,
• zaburzenia czynności wątroby,
• chorobę wrzodową żołądka,
• stany zapalne w obrębie serca lub wysięk osierdziowy.
• chorobę wrzodową dwunastnicy,
• krwotoki z przewodu pokarmowego,
• skazę krwotoczną.

Nie zaleca się również stosowania leku Acenokumarol u pacjentów, u których wykonano operację chirurgiczną oczu, zabieg dentystyczny, zabieg chirurgiczny w obrębie płuc, gruczołu krokowego lub macicy. Pod żadnym pozorem nie należy również sięgać po ten preparat na krótko przed wykonaniem zabiegów, które wiążą się z utratą dużej ilości krwi.

Podobnie jak wszystkie leki, tak również Acenokumarol może powodować u pacjentów skutki uboczne. Wśród najczęstszych działań niepożądanych leku warto wyróżnić:

• krwawienia z dziąseł,
• krwawienia z nosa,
• łatwość powstawania siniaków wskutek drobnych urazów,
• obfite miesiączki,
• plamienia z dróg rodnych,
• obecność krwi w moczu,
• stolce o zabarwieniu krwistym, czarnym lub smolistym,
• obecność krwi w plwocinie,
• problem z zatamowaniem krwawienia po skaleczeniu,
• wypadanie włosów lub łysienie,
• obniżony apetyt,
• nudności i wymioty,
• pokrzywkę skórną,
• uszkodzenia wątroby.

Acenokumarol stanowi pochodną kumaryny i charakteryzuje się działaniem przeciwzakrzepowym. Osoby stosujące ten preparat, powinny zdawać sobie sprawę, że wchodzi on w interakcje z innymi lekami. Przeciwzakrzepowe działanie Acenokumarolu mogą osłabiać pochodne kwasu barbiturowego, tabletki antykoncepcyjne, a także leki takie jak aminoglutetymid, azatiopryna, 6-merkaptopuryna, gryzeofulwina, leki posiadające w składzie dziurawiec zwyczajny, środki moczopędne, charakteryzujące się budową tiazydową.

Wśród leków nasilających przeciwzakrzepowe działanie Acenokumarolu warto wyróżnić środki o działaniu przeciwarytmicznym (np. amiodaron, chinidyna), antybiotyki makrolidowe (przykładem może być erytromycyna, klarytromycyna). Dodatkowo, Acenokumarol może wchodzić w interakcje z fenofibratem, gemfibrozilem, metronidazolem, mikonazolem, paracetamolem, środkami przeciwcukrzycowymi, a także hormonami tarczycy.

Dawkowanie Acenokumarol jest indywidualnie ustalane przez lekarza specjalistę. Pajcent powinien przyjmować tabletki według stałego schematu.