Badali ich przez 23 lata. Jedno badanie zmniejsza ryzyko raka jelita grubego

Wyniki opublikowane w "Annals of Internal Medicine" dotyczą norweskiego badania NORCCAP, w którym udział wzięło ponad 100 tys. osób w wieku od 50 do 64 lat. Uczestników obserwowano przez 23 lata. Część z nich przeszła jednorazową sigmoidoskopię, czyli badanie dolnego odcinka jelita grubego i odbytnicy.

Efekty okazały się szczególnie wyraźne u mężczyzn. W tej grupie pojedyncza sigmoidoskopia wiązała się z 28-procentowym spadkiem ryzyka zachorowania na raka jelita grubego i 37-procentowym zmniejszeniem ryzyka zgonu z powodu tej choroby. Skumulowane ryzyko zachorowania w ciągu 23 lat spadło z 6 do 4,3 proc., a ryzyko śmierci z powodu raka jelita grubego z 2,2 do 1,4 proc.

U kobiet korzyści były mniejsze. Badacze wskazują, że może to wynikać z lokalizacji nowotworów. Sigmoidoskopia obejmuje dolną część jelita, tymczasem u kobiet proporcjonalnie częściej guzy rozwijają się w wyższych, prawostronnych odcinkach okrężnicy, których to badanie nie pozwala ocenić. Dlatego w wielu przypadkach lepszym wyborem pozostaje kolonoskopia, która umożliwia obejrzenie całego jelita grubego.

Nowe dane są jednak ważne szczególnie dla osób, które od lat odkładają badania przesiewowe. Kolonoskopia uchodzi za złoty standard diagnostyki, ale dla wielu pacjentów jest barierą. Wymaga pełnego przygotowania jelita, często sedacji, dnia wolnego i pomocy osoby, która odwiezie pacjenta po badaniu. Sigmoidoskopia jest mniej obciążająca: zwykle nie wymaga znieczulenia, przygotowanie jest prostsze, a pacjent najczęściej wraca do normalnych aktywności tego samego dnia.

Nie oznacza to, że sigmoidoskopia zastępuje kolonoskopię u wszystkich. Osoby z obciążającym wywiadem rodzinnym, wcześniejszymi polipami, dodatnim wynikiem testu kału czy podejrzeniem zmian w prawym odcinku jelita powinny postępować zgodnie z zaleceniami lekarza. W badaniu NORCCAP pacjenci, u których wykryto polip, gruczolaka lub dodatni wynik testu kału, byli kierowani na kolonoskopię.

Rak jelita grubego należy do najczęstszych nowotworów, a jego rokowanie w dużej mierze zależy od momentu wykrycia. We wczesnym stadium choroba jest znacznie łatwiejsza do leczenia. Problem w tym, że przez długi czas może nie dawać wyraźnych objawów, dlatego badania przesiewowe mają kluczowe znaczenie.

Źródło: medicaldaily.com