Wykorzystanie bakterii jako żywego antybiotyku

Bakteria M. aeruginosavorus została odkryta prawie 30 lat, ale nie była szczegółowo zbadana, ponieważ tradycyjne techniki mikrobiologiczne były niewystarczające, by hodować i analizować tę bakterię. Niedawno biologom udało się jednak odkodować genom bakterii i poznać mechanizmy pozyskiwania przez nią pożywienia. Bakteria wyszukuje swoje „ofiary", czyli pewne szczepy bakterii, przyłącza się do ich ścian komórkowych i wysysa składniki odżywcze. W przeciwieństwie do innych rodzajów bakterii, które mogą czerpać pożywienie z otoczenia, M. aeruginosavorus jest w stanie przetrwać tylko poprzez pozyskiwanie składników od konkretnych szczepów bakterii. W rezultacie „ofiara" umiera. Takie działanie „wampirzej" bakterii czyni z niej potencjalny czynnik niszczący patogeny.

Jedną z bakterii, którymi żywi się M. aeruginosavorus jest Pseudomonas aeruginosavorus, bakteria wywołująca poważne infekcje płuc u chorych na mukowiscydozę. Naukowcy mają nadzieję, że „wampirza" bakteria znajdzie zastosowanie w agresywnym zwalczaniu także innych bakterii.

Autorzy badania podkreślają, że nadużywanie tradycyjnych antybiotyków, które hamują rozmnażanie bakterii lub zaburzają formowanie ścian komórkowych, przyczynia się do powstawania „superbakterii" opornych na leki. Naukowcy są zdania, że potrzebne jest nowe podejście do zwalczania patogenów. Bakteria M. aeruginosavorus jest bardzo selektywna w wyborze żywiciela, dzięki czemu jest niegroźna dla tysięcy ważnych dla człowieka bakterii. Zastosowanie tej bakterii w formie żywego antybiotyku mogłoby zmniejszyć naszą zależność od tradycyjnych antybiotyków i pomóc w rozwiązaniu problemu oporności bakterii na leki.