Biopsja powieki
Biopsja powieki to rodzaj badania diagnostycznego, polegającego na pobraniu próbki tkanki ze zmienionej chorobowo powieki pacjenta, która będzie poddana badaniom mikroskopowym. Dzięki nim będzie można stwierdzić, jaki rodzaj zmienionych komórek pojawia się w powiece, postawić odpowiednią diagnozę oraz skonstruować na jej podstawie schemat leczenia.
W tym artykule:
Wskazania do biopsji powieki
Biopsja powieki jest wykonywana, jeśli pojawi się guz. Trzeba wtedy sprawdzić, jaki jest jego rodzaj i czy jest to złośliwy nowotwór. Za pomocą biopsji powieki można zdiagnozować:
- raka kolczysto-komórkowego skóry powiek – jego objawem jest twardy guzek na dolnej powiece, diagnozę stawia się po biopsji powieki, badaniu okulistycznym, tomografii komputerowej;
- raka podstawnokomórkowego – to najczęstszy rak złośliwy powiek, także występuje najczęściej na dolnej powiece;
- raka gruczołu łojowego – najczęściej występuje na górnej powiece;
- czerniaka powieki.
Biopsja powieki wykonywana jest dopiero wtedy, gdy zostaną wykluczone inne możliwe schorzenia powieki i choroby oczu, np. gradówka, która także objawia się występowaniem guzka na powiece.
Przebieg biopsji powieki
Tego typu operacje okulistyczne wykonywane są przy znieczuleniu miejscowym powieki. Wstrzykiwany środek znieczulający powoduje drętwienie powieki, w wyniku czego nie jest odczuwany ból i dyskomfort w trakcie zabiegu, ale pacjent nadal odczuwa uczucie dotyku i ciągnięcia. Biopsja powieki polega na niewielkim nacięciu zmiany chorobowej znajdującej się na skórze i usunięciu jej części lub całości. Następnie materiał biologiczny wysyłany jest do laboratorium w celu przeprowadzenia dalszych badań diagnostycznych. Podczas badania pacjent może poczuć pieczenie, które trwa ok. 5 - 10 sekund. W wyniku nacięcia występuje niewielkie krwawienie. Jeżeli nie ustąpi samoistnie, można zastosować laserowe uszczelnienie naczyń lub założenie szwu.
Przed badaniem należy poinformować lekarza wykonującego zabieg o zażywaniu leków przeciwzakrzepowych. Zazwyczaj odstawia się je na 10 dni przed biopsją. Pacjent powinien także zgłosić występowanie u niego jakichkolwiek alergii, szczególnie na środki znieczulenia miejscowego. W dniu badania nie należy nakładać na twarz żadnego makijażu, szczególnie tuszu do rzęs.
Po biopsji, na oko zostaje nałożony opatrunek. Zazwyczaj można go zdjąć już po dwóch godzinach. Zaleca się nakładanie maści z antybiotykiem na powiekę dwa razy dziennie, przez tydzień - w tym czasie powieka będzie lekko napuchnięta i zaczerwieniona. Można zminimalizować obrzęk powieki okładami z lodu oraz przykładaniem zimnych okładów przez opatrunek, od razu po powrocie od lekarza. Po zdjęciu opatrunku nadal zaleca się schładzać powiekę, raz na godzinę, przez 10 minut. Po tygodniu należy wybrać się do lekarza, aby ocenił on, jak goi się rana oraz zalecił dalsze leczenie.
Biopsja powiek jest badaniem bezpiecznym i rzadko kiedy występują powikłania. Zalicza się do nich ewentualnie niewielkie krwawienie z miejsca nacięcia powieki i powstanie infekcji. W celu zminimalizowania tego, lekarz zapisuje maści oczne z antybiotykiem do stosowania przez ok. 7 dni.
Źródła
- Nowotwory skóry
- Stachura J., Domagała W. Patologia znaczy słowo o chorobie, Kraków: Wydawnictwo PAU, 2003, s. 267. ISBN 83-88857-65-7
- Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0
- Durko M., Godycki-Ćwirko M., Kosiek K., Latkowski B. Choroby uszu, nosa, jamy ustnej, gardła i krtani, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3705-0
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
