Buldog francuski – charakterystyka, pielęgnacja, choroby, cena

Buldog francuski to rasa psów małych, lecz masywnych. Dorosły osobnik waży ok. 9-13 kg. Charakterystyczne, duże uszy i krótki ogon zdecydowanie wyróżniają go od innych przedstawicieli gatunku. Opadające policzki buldoga francuskiego, lśniąca sierść i wiele rodzajów umaszczenia zjednują mu rzesze fanów.

Najpopularniejsze kolory sierści buldoga francuskiego to beżowy, czarny, brązowy, rzadko biało-czarny i niebieski. Buldog francuski niebieski nie jest jednak błękitny, a szarawy. Anomalia w kolorze sierści wynika z nierównomiernego rozłożenia barwnika sierści, jego braku lub stopnia rozmycia, a także rozkładu włosów na ciele psa.

Buldog francuski to idealny towarzysz zabaw z dziećmi. Ma pokojowy, radosny charakter. Buldog francuski łatwo przystosowuje się do narzucanych zasad, lubi się przytulać i jest raczej leniwy – ze względu na zadyszkę woli krótkie, spokojne spacery. To pies, który nadaje się na mieszkańca bloku, ponieważ prawie nie szczeka.

Pielęgnacja buldoga francuskiego nie jest skomplikowana. Krótka sierść wymaga okresowego mycia (nie częściej niż co 3 miesiące) i czyszczenia powierzchownych zabrudzeń. Zmarszczki wokół pyska muszą być jednak starannie przecierane wilgotną ściereczką, by nie doprowadzić do stanów zapalnych.

Dbajmy też o uszy buldoga francuskiego. Codzienna kontrola i czyszczenie w razie potrzeby zapobiegną utracie słuchu.

Do pielęgnacji sierści buldoga francuskiego używajmy delikatnego, hipoalergicznego szamponu, wzbogaconego o beta-karoten, biotynę i kwasy omega-3 i omega-6. Rasa ta ma skłonność do alergii.

Żywienie buldoga francuskiego również wymaga znajomości tematu. Ponieważ rasa ta ma skłonność do nadwagi i wzdęć, uważajmy na smakołyki i eksperymenty. Buldog francuski powinien być karmiony na przemian karmą sucha i mokrą, jednak z dużą zawartością mięsa. Jeśli zauważymy, że pies jest alergikiem, ograniczmy tez spożycie zbóż.

Dorastający buldog francuski powinien być karmiony 4 razy dziennie, dorosłemu psu wystarczą dwa posiłki. Między posiłkami podawajmy pupilowi do chrupania kości wołowe. Wzmocnią zęby i będą dobrą rozrywką.

Krótka szyja buldoga francuskiego predysponuje psy do chorób związanych z układem oddechowym. Chrapanie i zaburzenia oddychania, a także wady krtani, nozdrzy i podniebienia mogą stanowić zagrożenie życia psa.

Kolejnymi popularnymi wadami genetycznymi buldoga francuskiego są rozszczep warg i podniebienia. Szczenięta mają wówczas problem z jedzeniem, kichają, a podczas karmienia mleko wydobywa się nosem. To zaburzenie może prowadzić do zachłystowego zapalnie płuc.

Buldog francuski ma też tendencje do zapalenia spojówek. Dzieje się to przede wszystkim u zwierząt cierpiących na wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki i dwurzędowość rzęs. Zagęszczone włoski lub kulista, różowa tkanka wystająca spod trzeciej powieki odpowiadają za stany zapalne oczy buldoga francuskiego i owrzodzenie rogówki.

Problemy z oczami mają również buldogi francuskie niebieskie. Ta odmiana rodzi się często z zażółconą gałką oczną, co może prowadzić do zaćmy.