Chomik syryjski - charakterystyka, wymagania, oswajanie

Ten gatunek chomika został złapany po raz pierwszy na początku XIX wieku w okolicach Aleppo w Syrii, a więc jego naturalnym domem są tereny Azji Mniejszej. Wkrótce potem zaprezentowano go w Muzeum w Londynie i nadano nową nazwę - chomik złocisty.

Aby kolejne chomiki z tej rasy trafiły do Europy, trzeba było poczekać blisko sto lat. W 1930 roku jeden z profesorów z Jeruzalem schwytał samicę chomika syryjskiego. Odkrył wówczas, że ten gatunek rozmnaża się z szybkim tempie - zanim rozpoczął sie rok 1931, pojawiło sie około 300 nowych osobników tego gatunku.

Niedługo później chomik syryjski stał się jednym z najczęściej kupowanym zwierzęciem domowym.

Przedstawiciele tego gatunku mogą mieć nawet kilkanaście centymetrów długości i ważyć od 100 do 250 gramów. Nie da się określić idealnej wagi dla tego gryzonia, dlatego że jej prawidłowa wartość uzależniona jest od jego wielkości. Ciekawostką jest, że przednie łapy chomika syryjskiego mają tylko po 4 palce, podczas kiedy tylne po 5.

Chomiki syryjskie już po kilku miesiącach od urodzenia osiągają pełną sprawność i dojrzałość seksualną.

Charakterystyczną cechą tych gryzoni są rozciągliwe policzki, w których chomiki przenoszą pokarm. Mają także duże, zazwyczaj wypukłe oczy. Przedstawiciele tego gatunku dobrze widzą w nocy, za to raczej słabo w dzień. Dlatego też kolejną ich ważną cechą jest świetnie rozwinięty węch. Przy pomocy tego zmysłu nie tylko rozróżniaja pożywienie, ale także rozpoznają swojego opiekuna.

Zęby chomika syryjskiego rosną przez całe życie, dlatego musi je regularnie ścierać.

Chomiki syryjskie naturalnie żyjące na wolności maja krótką sierść, jednak lata hodowania ich w domowych warunkach spowodowały duże zmiany w wyglądzie i kolorze ich sierści. Gryzonie te występują w kilku odmianach kolorystycznych, wśród których najpopularniejszymi są:

• beżowe i kremowe
• cynamonowe
• szare i srebrne
• łaciate

Częstą odmianą są także chomiki białe - mają one także intensywnie czerwone oczy. Takie chomiki nazywa się albinosami.

Gryzonie należące do tego gatunku sa łagodne i z natury pozytywnie nastawione do człowieka. Wyjątek stanowią jedynie osobniki dzikie. Chomiki te większość dnia przesypiają i uaktywniają się w nocy - wówczas jedzą i biegają na kołowrotku. Warto mieć to na uwadze, decydując się na chomika - to nie jest jego złośliwość, a po prostu natura wynikająca z jego pochodzenia. Ciekawostka jest też to, że chomiki syryjskie zapadają w zimowy sen, kiedy temperatura otoczenia spada poniżej 6 stopni oraz w sen letni, kiedy przekracza 38.

Chomik syryjski jest stosunkowo łatwy w hodowli. Nie ma zbyt wielu potrzeb ani wymagań, jeśli chodzi o karmienie czy zdrowie. Regularne wizyty u weterynarza pozwalają chomikom dożyć późnych lat starości. Jest jednak kilka kwestii, na które trzeba zwrócić szczególną uwagę, zanim zdecydujemy się na przygarnięcie nowego domownika.

Wymagania mieszkaniowe chomika syryjskiego

Z racji swoich rozmiarów, chomiki syryjskie wymagają dużo przestrzeni. Naturalnie zamieszkują duże nory, a w warunkach domowych potrzebują klatki o rozmiarach kuwety nie mniejszych niż 80 x 40 cm. Im większ klatka, tym lepsza - syryjczyki są bardzo aktywne i potrzebują dużo ruchu. Również ich "domki" i kołowrotki powinny być wieksze - indywidualnie dostosowane do wielkości samego gryzonia. Chomik syryjski może mieszkać zarówno w szklanym akwarium (oczywiście z dostępem do powietrza), jak i w klatkach, jednak trzeba pamiętać, że zwierzęta te - choć duże - z łatwością przecisną się przez szeroko rozstawione pręty.

Na dnie klatki należy umieścic trociny lub specjalne granulki, które koniecznie trzeba wymieniać co 2-3 dni. Każda chomicza klatka powinna zawierać domek, kołowrotek, poidełko, miseczkę oraz sieć tuneli, w których gryzoń będzie mógł wędrować.

Żywienie chomika syryjskiego

Chomiki syryjskie generalnie są wszystkożerne. Lubią wszelkie nasiona i pestki, a także warzywa z małą zawartościa cukru. Ich dieta powinna zawierać zboża, marchewki, jabłka, banany i seler. Można mu także podawać ugotowane w niesolonej wodzie mięso, aby uzupełnić zapotrzebowanie na białko.

Żeby nasz zwierzak mógł systematycznie ścierać zeby, warto podawać mu także pokarm twardy.

Chomiki syryjskie są narażone przede wszystkim na nadwagę i otyłość. Należy kontrolować wszelkie wahania wagi, aby nie dopuścić do groźnych chorób. Należy też zadbać o odpowiednią wielkość kołowrotka, aby chomik nie uszkodził sobie kręgosłupa. Ważne jest też unikanie plastikowych rurek - chomiki czasem oddają do nich mocz, a opary amoniaku są dla niego szkodliwe. Dlatego też tak ważna jest regularna wymiana podłoża.

Ten gatunek chomika raczej dobrze dogaduje się ze swoim opiekunem, jednak jego pełne oswojenie będzie wymagać od nas cierpliwości.

O czym należy pamiętać, kiedy chcemy oswoić naszego gryzonia?

• kiedy chomik trafi do nowego miejsca, należy zostawić go w spokoju na kilka dni, żeby się zaaklimatyzował
• przez pierwsze dni chomika nie ruszamy, nie bierzemy na ręce, ograniczamy sie tylko do zmiany wody i podłoża oraz podawania jedzenia
• po kilku dniach można zacząć podawać mu smakołyki z ręki, jednak nie wkładając dłoni do klatki. Chomik na początku będzie zabierał przekąskę i szybko z nią uciekał. Potrzebujemy kilka kolejnych dni, aby chomik poznał nasz zapach i obdarzył zaufaniem
• kolejnym etapem jest delikatnie głaskanie chomika jednym palcem - nadal nie należy zbyt głęboko wkładać ręki do klatki. Najlepiej jest głaskać boki i grzbier zwierzęcia
• kiedy zdobędziemy już zaufanie naszego pupila, można delikatnie złapać go w połowie tułowia, przenieść na dłoń i przykryć drugą. Jest to ważne, bo chomik może chcieć wyskoczyć.
• Jeśli chomik siedzi spokojnie na ręce, oswajanie można uznać za zakończone i w pełni udane. Jeśli nie, odstawiamy do klatki i chwilę jeszcze przy nim siedzimy. Próbę wzięcia go na ręce ponawiamy kolejnego dnia.

Chomik syryjski jest zwierzątkiem futrzastym, dlatego należy pamiętać, że nie każdy może sobie na niego pozwolić. Gryzonie te mogą być przyczyną wystąpienia alergii u dzieci i dorosłych. Najczęściej uczulenie na sierść chomików objawia się atakami astmy, dusznościami lub katarem i nadmiernym kichaniem.