Choroba Beri-Beri – patogeneza, objawy, diagnostyka, leczenie

Przyczyną choroby Beri-Beri jest niedobór witaminy B1, która nazywana jest także tiaminą. U osób dorosłych, dzienne zapotrzebowanie wynosi około 1 mg, ale zwiększa się ono na przykład w okresie karmienia i ciąży.

Jej rolą w organizmie jest między innymi metabolizm węglowodanów, a także odgrywa znaczną rolę w funkcjonowaniu układu nerwowego. Najczęściej do niedoboru witaminy B1 dochodzi na skutek zbyt małej podaży w diecie – wtedy jednak nie jest to niedobór izolowany, a taki, który powoduje również niedobory innych witamin - mamy więc do czynienia z awitaminozą.

Zbyt małe ilości witaminy w B1 w naszym organizmie mogą także wynikać, ze zwiększonego jej zapotrzebowania. Warto zauważyć, że zapasy wystarczają na około miesiąc czasu. Zwiększone zapotrzebowanie na witaminę B1 ma miejsce w fizjologicznych stanach takich jak ciąża czy też laktacja. Czynniki chorobowe obejmują nadczynność tarczycy czy też choroby przebiegające z gorączką.

Początkowe objawy choroby Beri-Beri mogą być mało specyficzne i w zasadzie nie sugerują żadnych konkretnych schorzeń. Zaliczamy do nich między innymi osłabienie, zmęczenie, senność czy też brak apetytu. Choroba Beri-Beri może także występować pod postacią neurologiczną lub też może oddziaływać na układ sercowo-naczyniowy.

Objawy będą wynikały z zajętych obszarów. Neurologiczne symptomy choroby Beri-Beri mogą manifestować się zaburzeniami czucia, bolesnością mięśni, mrowieniem, porażeniem, a nawet zanikiem mięśni. Objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego jest między bolesność i obrzęk nóg, duszność czy też przyspieszenie akcji serca.

Rutynowo nie przeprowadza się diagnostyki w kierunku choroby Beri-Beri. Jednak, gdy występują bardziej specyficzne objawy, można przeprowadzić diagnostykę w kierunku niedoboru witaminy B1 – najlepszym sposobem jest oznaczenie jej stężenia we krwi.

Dobrym sposobem zapobiegania chorobie Beri-Beri jest stosowanie zbilansowanej diety, która w warunkach fizjologicznych powinna pokryć zapotrzebowanie na witaminę B1. Mięso oraz otręby są dobrym źródłem witaminy B1. Warto jednak zauważyć, że przy stanach zwiększonego zapotrzebowania, zwykła dieta może nie pokryć dziennego zapotrzebowania na tiaminę.

Co ciekawe, alkohol znacznie zmniejsza wchłanianie witaminy B1 – jej niedoboru można więc spodziewać się u alkoholików. Można także skorzystać z preparatów witaminowych, które uzupełnią niedobory nie tylko witaminy B1. Warto stosować te suplementy diety, które mają pewne pochodzenie.