Choroba Meniere’a

Choroba Meniere’a to schorzenie związane z nadmiernym gromadzeniem się płynu (endolimfy) w uchu wewnętrznym, w wyniku czego następują zaburzenia słuchu i równowagi. Przypadłość może wystąpić w każdym wieku, ale najczęściej  między 40. a 60. rokiem życia. Choroba Meniere’a rozwija się w jednym uchu, choć może pojawić się obustronnie. Dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn.

1. Przyczyny choroby Meniere’a

2. Objawy choroby Meniere’a

Objawy schorzenia obejmują błędnik oraz narząd słuchu i występują napadowo – nagle pojawiają się bóle głowy, zawroty głowy połączone z atakami nudności, a czasem nawet wymiotami, zaburzenia równowagi, szum w uszach, uczucie pełności ucha.

Szumy oraz uczucie wypełnienia ucha mogą występować razem z zaburzeniami słuchu – przed atakami, po nich lub pomiędzy nimi. Początkowo zaburzenia mogą być przejściowe i dotyczyć tylko niskich dźwięków. Wraz z rozwojem choroby się nasilają. Bezpośrednio po ataku chory może odczuwać silną senność. W niektórych przypadkach choroby Meniere'a zawroty głowy są na tyle silne, że mogą spowodować utratę równowagi i upadek. Epizody te są nazywane „atakami kropli”. Zaburzenia równowagi mogą utrzymywać się nawet przez kilka następnych dni.

3. Diagnostyka choroby Meniere’a

Badanie diagnozujące przeprowadzane jest na Oddziale Otolaryngologii. Stwierdzenie choroby Meniere’a u pacjenta następuje, gdy występują:

  • dwa (lub więcej) epizody zawrotów głowy trwające co najmniej 20 minut,
  • szum w uszach,
  • uczucie pełności w uchu,
  • tymczasowa utrata słuchu.

W celu wykluczenia innych chorób lekarz może zalecić rezonans magnetyczny (MRI) lub tomografię komputerową (CT) mózgu. W diagnostyce choroby Meniere’a wykorzystuje się również badanie potencjału słuchowego wywołanego z pnia mózgu (ABR). W wielu przypadkach, w celu potwierdzenia diagnozy, jest konieczna także konsultacja okulistyczna i neurologiczna – takie objawy, jak zawroty głowy i szum w uszach mogą świadczyć o innych zaburzeniach, np. o uszkodzeniu błędnika.  

4. Leczenie choroby Meniere’a

Ważnym elementem terapii choroby Meniere’a jest zmiana prowadzonego trybu życia. Konieczne jest ograniczenie używek, soli czy czekolady, co może pomóc zmniejszyć liczbę oraz częstotliwość napadowych zawrotów głowy. Pacjenci powinni ponadto unikać stresu i zapewnić organizmowi odpowiednią ilość odpoczynku.

Nieprzyjemne objawy pomagają uśmierzyć środki farmakologiczne. Specjaliści zazwyczaj zalecają zażywanie leków przeciwhistaminowych, antybiotyków oraz kortykosteroidów, dzięki którym objawy stają się o wiele mniej dokuczliwe. Jeżeli działania te okazują się nieskuteczne, to wykonywany jest zabieg chirurgiczny. Najczęściej przeprowadzony zostaje drenaż błony bębenkowej umożliwiający umieszczenie w uchu aparatu wywołującego zmianę ciśnienia. Alternatywę stanowi przecięcie nerwu przedsionkowego, ponieważ uniemożliwia dotarcie do mózgu informacji o zawrotach głowy. Jest to jedyna metoda leczenia, dzięki której te dolegliwości ustępują, a pacjenta nie naraża się na utratę słuchu.

Niektórzy pacjenci stosują takie terapie niekonwencjonalne, jak akupunktura czy akupresura, tai chi, suplemety roślinne zawierające wyciąg z liści miłorzębu japońskiego, niacynę lub imbir. Ich skuteczność w leczeniu nie jest jednak potwierdzona.

Choroba Meniere’a znacznie utrudnia normalne funkcjonowanie. Zawroty głowy i często towarzyszące im wymioty mogą pojawić się właściwie w każdej chwili. Choć zdarzają się okresy remisji, trwające niekiedy nawet kilka lat, nagłe zaostrzenie objawów może przyczynić się do szybko rozwijającego się niedosłuchu.

Marta Bednarska, Diana Maciąg, Anna Kołodziejczyk ,

Polecane wideo:

Bibliografia

  • Hallpike CS.,Cairns H.,Observations on the pathology of ménière's syndrome.;The Journal of Laryngology and Otology, London, 1938, 53: 625-655.
  • Paparella MM.,Pathology of Meniere's disease, Ann Otol Rhinol Laryngol Suppl. 1984 Jul-Aug;112:31-5.
  • Latkowski B. Otorynolaryngologia - kompendium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 978-83-200-3628-2
  • Janczewski G., Kosiek K., Latkowski B., Olszewski J. Algorytmy diagnostyki i postępowania w otorynolaryngologii, Termedia, Poznań 2010, ISBN 978-83-62138-41-8
  • Durko M., Godycki-Ćwirko M., Kosiek K., Latkowski B. Choroby uszu, nosa, jamy ustnej, gardła i krtani, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3705-0
  • Gryczyńska D. Otorynolaryngologia dziecięca, Alfa Medica Press, Bielsko-Biała 2007, ISBN 83-7522-001-8

Źródła zewnętrzne

Laryngologia

Komentarze (4)
~bożena k.
~bożena k.

Pan profesor Niemczyk w swojej dziedzinie jest najlepszy. Wspaniały specjalista. Nikt nie chciał mnie operować. Wszyscy proponowali leczenie paliatywnej. Pan profesor obejrzał rezonans i bez zawahał podjął się operacji. Dziękuję Panie profesorze. Dzięki Panu cieszę się źyciem.

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Choroba Meniere’a
najnowsze pytania

grupy wsparcia i fora dyskusyjne

krew z nosa

~liza89 • ostatni post 23 minuty temu

4