Co czwarty nastolatek nie uprawia żadnej aktywności fizycznej. Alarmujące dane WHO

Około 240 mln osób w wieku 11–17 lat nie zadeklarowało ani jednego dnia, w którym przez co najmniej 60 minut podejmowałyby umiarkowany lub intensywny wysiłek. Tak wynika z nowych szacunków Światowej Organizacji Zdrowia.

Analizę opublikowaną w "The Lancet Global Health" oparto na ankietach obejmujących ponad 3,2 mln młodych ludzi ze 140 państw i terytoriów. Średnio uczestnicy wskazywali 2,7 dnia z przynajmniej godziną takiej aktywności. Zaledwie 14 proc. deklarowało ją przez wszystkie siedem dni.

Różnice między płciami są widoczne w obu grupach. Ani jednego aktywnego dnia nie zgłosiło 28 proc. dziewcząt i 22 proc. chłopców. Z kolei godzinę ruchu każdego dnia deklarowało odpowiednio 11 i 17 proc. nastolatków.

– Przez 15 lat świat nie poczynił praktycznie żadnych postępów w kwestii zachęcania młodych ludzi do ruchu, a dziewczęta pozostają najbardziej w tyle – powiedział dyrektor generalny WHO Tedros Adhanom Ghebreyesus.

Nierówności utrzymują się w niemal wszystkich krajach i regionach. WHO wskazuje, że działania na rzecz większej aktywności powinny uwzględniać bariery, które ograniczają możliwości dziewcząt.

Duże rozbieżności dotyczą też poszczególnych państw. W Namibii, Nepalu i na Filipinach około 40 proc. młodzieży nie zgłaszało żadnego dnia spełniającego badane kryterium. W Bangladeszu i Serbii ponad 30 proc. nastolatków deklarowało natomiast taki wysiłek codziennie.

WHO przypomina, że niedostateczna aktywność fizyczna jest czynnikiem ryzyka chorób serca, cukrzycy typu 2 oraz niektórych nowotworów. Kształtowanie nawyków w młodości jest więc częścią profilaktyki na kolejne lata życia.

"Pomoc młodym ludziom w wyrobieniu sobie nawyków związanych z aktywnością fizyczną już na wczesnym etapie życia ma kluczowe znaczenie dla ochrony ich zdrowia i zmniejszenia globalnego obciążenia tymi chorobami" – czytamy w oświadczeniu WHO.

Organizacja podkreśla, że odpowiedzialności nie można sprowadzać do decyzji samych nastolatków. Potrzebne są warunki pozwalające im bezpiecznie i regularnie podejmować wysiłek.

– Rozwiązaniem nie jest mówienie nastolatkom, żeby się bardziej starali. Chodzi o budowanie szkół, ulic i społeczności, w których poruszanie się, zabawa i aktywność fizyczna są bezpieczne, łatwe i normalne – zaznaczył Tedros.

Dostępność miejsc do ćwiczeń i możliwość aktywnego spędzania czasu powinny zatem towarzyszyć edukacji. Bez zmian w codziennym otoczeniu młodzieży samo namawianie do ruchu może nie przynieść oczekiwanej poprawy.

Źródło: WHO, politykazdrowotna.com