Czym charakteryzują się bakteryjne infekcje pochwy?
Niemal każda kobieta choć raz w swoim życiu zmagała się z infekcją intymną. Bardzo często odpowiadają za nie bakterie. Mówimy wówczas o waginozie bakteryjnej.
W pochwie bytuje wiele bakterii, które zasiedlają jej błony śluzowe. Są czymś naturalnym, wręcz pożądanym, bo dzięki nim w pochwie utrzymywane jest odpowiednie środowisko mikrobiologiczne. Istotną rolę w tym procesie odgrywają pałeczki kwasu mlekowego, ale gdy ich ilość spadnie (m. in. w wyniku antybiotykoterapii, nieprawidłowej higieny), wówczas mikroorganizmy (zwłaszcza bakterie beztlenowe, paciorkowce) nadmiernie się rozmnażają. Prowadzi do podrażnienia śluzówki pochwy i sromu.
Objawem bakteryjnej infekcji intymnej jest świąd i pieczenie. Upławy stają się białoszare, żółte, wodniste i mają rybi zapach. Do tych symptomów dołączyć może również uczucie suchości w pochwie oraz ból warg sromowych.
Jeśli kobieta zauważy u siebie pierwsze objawy infekcji intymnej, powinna rozpocząć leczenie. Bakterie mogą bowiem przedostać się do błony śluzowej macicy, jajowodów, przydatków, wywołując ich stan zapalny.
Infekcje intymne częściej diagnozowane są u pań, które przyjmują antybiotyki oraz niektóre leki. Ryzyko infekcji wzrasta u kobiet w ciąży oraz pań w okresie menopauzy.
Częściej z infekcjami intymnymi zmagają się również kobiety aktywne seksualnie. W czasie współżycia łatwo można przenieść bakterie bytujące w okolicy sromu do pochwy. Niebezpieczne są również stosunki analnopochwowe (mogą także prowadzić do rozwoju innych chorób, choćby tj. grzybica odbytu).
Niezwykle ważne jest również zachowanie odpowiedniej higieny okolic intymnych. Należy się podmywać maksymalnie dwa razy dziennie, a w czasie menstruacji – według potrzeb. Niewskazane są irygacje pochwy.
Leczenie waginozy bakteryjnej
Objawy infekcji mogą ustąpić, ale to nie znaczy, że bakterie zniknęły. Istotne jest zatem, by udać się do lekarza, który w czasie badania ginekologicznego pobierze materiał potrzebny do wykonania posiewu. Pacjentkom zleca się najczęściej sulfonamidy lub antybiotyki (doustne lub dopochwowe) oraz preparaty do smarowania okolic intymnych. Można sięgnąć również po probiotyki ginekologiczne. Terapii musi się podać również parter seksualny kobiety.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
