Erytrodermia łuszczycowa - objawy, profilaktyka i leczenie
Erytrodermia łuszczycowa to łuszczyca skóry, której oznaki są widoczne na całej lub na znacznej większości powierzchni ciała. Czerwone wykwity na skórze mogą stanowić objaw pogorszenia przewlekłej łuszczycy skóry lub pojawić się na skutek infekcji, przyjmowania niektórych leków albo przerwania leczenia kortykosteroidami. Czerwone, szorstkie plamy na skórze to dermatologiczny sygnał alarmowy. Na skutek nieprawidłowego funkcjonowania skóry należy liczyć się z poważnymi komplikacjami. Łuszczyca tego typu może być śmiertelna.
Erytrodermia łuszczycowa to łuszczyca skóry, której oznaki są widoczne na całej lub na znacznej większości powierzchni ciała.
W tym artykule:
Co wpływa na wystąpienie erytrodermii łuszczycowej?
Na rozwój erytrodermii łuszczycowej wpływa pogorszenie się już istniejącej, przewlekłej łuszczycy skóry. Jej powodem mogą być także zażywane niektóre leki lub przerwanie leczenia kortykosteroidami.
Oprócz wymienionych już czynników powodujących wystąpienie łuszczycy skóry, warto wspomnieć o pozostałych stanach podwyższonego ryzyka. Są to:
- infekcje,
- niski poziom wapnia w organizmie,
- preparaty ze smołą węglową.
Objawy erytrodermii łuszczycowej
Ta łuszczyca skóry obejmuje duży obszar ciała. Jej objawy to pojawienie się rozległego zapalenia oraz łuszczenie skóry na dużych powierzchniach ciała. Ponadto pojawiają się świąd skóry, obrzęk, a nawet ból.
Ogólnie charakteryzuje się bardzo ciężkim przebiegiem, wraz z istniejącą wysoką gorączką, utratą dużej ilości płynów, a co za tym idzie - zaburzeniami wodno–elektrolitowymi. Osłabienie organizmu sprzyja wtórnym zakażeniom.
Powikłania związane z erytrodermią łuszczycową są następujące:
- odwodnienie,
- problemy z sercem,
- infekcje,
- anemia,
- hipotermia,
- niedobór białka i niedożywienie,
- obrzęk,
- śmierć.
Profilaktyka i leczenie erytrodermii łuszczycowej
Czerwone plamy na skórze głowy i reszty ciała można i trzeba leczyć. Leczenie erytrodermii łuszczycowej polega na:
- hospitalizacji w celu nawodnienia organizmu i uregulowania temperatury,
- stosowaniu środków zmiękczających skórę i chłodzących wilgotnych opatrunków,
- odpoczynku w łóżku,
- podawaniu choremu niewielkich dawek leków,
- leczeniu powikłań.
Doustnie przyjmowane kortykosteroidy raczej nie powinny być podawane pacjentowi, jednak w niektórych przypadkach są jedynym skutecznym lekarstwem. We wczesnej fazie łuszczycy należy również unikać preparatów ze smoły węglowej i terapii światłem, ponieważ mogą pogorszyć objawy erytrodermii łuszczycowej. Podobnie niewskazane są retinoidy.
Prognozy przy tej chorobie zależą od jej rodzaju. W przypadku rozległej łuszczycy skóry leczenie jest zwykle dobrze tolerowane, a rokowania dobre. Natomiast u osób z częstymi nawrotami erytrodermii występuje większe ryzyko śmierci spowodowanej tą chorobą.
Niestety, nie ma sposobów na zapobieganie tej chorobie. Najważniejsze jest wczesne rozpoczęcie leczenia łuszczycy i unikanie czynników, które zwiększają ryzyko erytrodermii.
Erytrodermia łuszczycowa to poważna choroba, z którą wiążą się poważne powikłania. Dlatego też warto wcześnie reagować, gdy pojawiają się czerwone plamy na skórze. Wizyta u lekarza i rozpoczęcie leczenia są niezbędne. Łuszczyca sama nie zniknie, a nieleczona może stanowić zagrożenie dla życia chorego.
Źródła
- Praktyczne wskazówki rozpoznawania i leczenia łuszczycy
- Błaszczyk-Kostanecka M., Wolska H. Dermatologia w praktyce, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3715-9
- Chorzelski T., Jabłońska S. Choroby skóry, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 83-200-2430-7
- Jabłońska S., Majewski S., Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, ISBN 978-83-200-4154-5
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
