Fibromialgia - objawy, rozpoznanie, leczenie

Fibromialgia jest dość nową chorobą. Dokładnie zdefiniowana została dopiero w 1990 roku. W 2011 zaktualizowano kryteria występowania choroby, które – ze względu na brak cech charakterystycznych – nie prowadzą jednak do wcześniejszego postawienia diagnozy. Jedyną do tego drogą jest wcześniejsza eliminacja innych jednostek chorobowych.

Fibromialgia nazywana jest także fibrisitis i dwa razy częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn. Jak podają specjaliści, związana jest z nieprawidłowym odczywanie bólu.

Nauka na razie nie precyzuje, jak do tego mechnizmu dochodzi oraz nie wyjaśnia jego działania, ale naukowcy sugerują, że chodzi tu o nadmierną pobudliwość struktur odpowiedzialnych za przewodzenie bólu, które znajdują się w rdzeniu kręgowym i mózgu.

Przyczyn choroby upatruje się głównie w czynnikach środowiskowych, które wywołują u pacjenta chroniczny, silny stres. Jej główne objawy to ból mięśni i stawów, którym towarzyszy silne, długotrwałe zmęczenie, może wystąpić także depresja.

Chorzy na fibromialgię zauważają u siebie także zespół niespokojnych nóg, mają problemy z jelitami, odczuwają drętwienie i mrowienie w łydkach. Może wystąpić również wrażliwość na hałas.

Objawy fibromialgii najczęściej pojawiają się tuż po wstaniu z łóżka, zazwyczaj chory czuje się przemęczony i niewyspany, odczuwa ból, kłucie, szarpanie lub tzw. palenie mięśni, często wymieniana jest także sztywność całego ciała. Jeśli do tych objawów dołączy bezsenność, choroba może prowadzić do przewlekłego zmęczenia i wyczerpania organizmu.

Postawienie diagnozy w przypadku fibromialgii jest bardzo trudne, ponieważ choroba nie wykazuje żadnych charakterystycznych objawów, które można zdiagnozować w badaniach.

Pacjenci skarżący się na permanentne zmęczenie i "ból całego ciała" najczęściej kierowani są właśnie na badania diagnostyczne. Te jednak w przypadku fibromialgii nie wykazują żadnych zmian w organizmie.

Chorobę można rozpoznać jeśli pacjent potwierdzi nadmierną tkliwość 11 z 18 tzw. punktów tkliwych, a lekarz na podstawie wywiadu wykluczy inne schorzenia, które mogą imitować objawy fibrimialgię.

Ważnym elementem diagnostyki jest za to zwrócenie uwagi na bolące stawy. Bóle pojawiają się bowiem najczęściej w kolanach, łokciach, mednicy, karku i w okolicach łopatek.

Ze względu na brak cech charakterystycznych jednostki chorobowej, jaką jest fibrymialgia, nie ma także celowanego w tę chorobę leczenia. Wszelkie dostępne kuracje opierają się na łagodzeniu odczucia zmęczenia.

Leki wykorzystywane w tym przypadku są zazwyczaj lekami antydepresyjnymi, stosowanymi w bardzo małych dawkach. Mają one przywrócić funkcjonowanie prawidłowego trybu snu u chorego.

Chory na fibromialgię zaleca się także regularne ćwiczenia fizyczne i zdrową, lekkostrawną dietę.